W filozofii starożytnej jednym z ważniejszych sporów był ten dotyczący kwestii stałości lub zmienności rzeczywistości. Statyzm, czyli przekonanie o tym, że byt jest jeden, niezmienny i wieczny, a także nie ma początku ani końca, było charakterystyczne dla Parmenidesa z Elei i kontynuatorów jego myśli, przede wszystkim Zenona z Elei. Parmenides utożsamił byt z prawdą i twierdził, że zmysły nas łudzą, dlatego w poznawaniu rzeczywistości należy się odwołać do