Jesień w utworze z podręcznika "Cóż... taka praca!" jest bardzo dynamiczna i pracowita. Jednego dnia sadziła grzyby, malowała drzewa i wysadziła wrzosy. Miała dużo pracy. Natomiast jesień w wierszu w ćwiczeniach jest zdecydowanie bardziej stonowana i spokojna. Spaceruje, spokojnie zmienia kolory drzew i często odpoczywa.

• Wiersz opowiada o jesieni i zmianach w przyrodzie, które zachodzą podczas tej pory roku. Jesień zachowuje się spokojnie, powoli jednak wykonuje swoją pracę. Jest kulturalna i miła, ponieważ wita się z drzewami i gładzi wrzosy. Zmienia barwy drzew z zielonych na złociste.

 

• W wierszu należy podkreślić następujące nazwy czynności, które wykonuje jesień:

Chodzi jesień po lesie

Chodzi jesień po lesie,

wydeptuje dróg wiele.

Chodzi jesień po lesie,

płaci złotem za zieleń.

 

A co ujdzie kawałek,

to przysiądzie na pniaku,

gładzi wrzosy zrudziałe

i coś woła do ptaków.

 

Chodzi jesień po lesie,

drzewom nisko się kłania,

za nią wiatr liście niesie,

nieba więcej odsłania.

 

A na niebie wysoko

klucz żurawi szybuje.

Lecą ptaki. A dokąd?

- Tam gdzie lato zimuje.

 

Pozostałe czasowniki w wierszu	Wykonawcy czynności
niesie	wiatr
odsłania	wiatr
szybuje	klucz żurawi
lecą	ptaki
zimuje	lato

 

• Artysta na ilustracji do wiersza użył barw ciepłych - odcieni barwy żółtej, pomarańczowej, czerwonej i brązowej. Zdecydowanie one dominują. Są tam także elementy w barwach zimnych, takie jak fioletowe wrzosy czy zielone paprocie.