1. Cząsteczka skrobi jest składają się z reszt glukozy połączonych wiązaniami (α-glikozydowymi / β-glikozydowymi).

2. Liczba reszt glukozy w cząsteczkach skrobi jest (większa / mniejsza) od liczby reszt glukozy w cząsteczkach celulozy. 

3. Skrobia jest cukrem zapasowym (roślinnym / zwierzęcymi).

 

 

---

Wyjaśnienie:

1. W skrobi (zarówno amylozie, jak i amylopektynie) reszty glukozy są połączone wiązaniami α-1,4-glikozydowymi (oraz α-1,6-glikozydowymi w miejscach rozgałęzień). To właśnie wiązania alfa sprawiają, że skrobia tworzy spiralne struktury i może być łatwo rozkładana enzymatycznie (np. przez amylazę).

2. Celuloza tworzy bardzo długie, nierozgałęzione łańcuchy z kilku tysięcy reszt glukozy, często więcej niż w cząsteczkach skrobi (zwłaszcza amylozy). Skrobia, mimo że może być duża, zwykle zawiera mniej jednostek glukozy niż pojedyncze, długie włókna celulozy. Dodatkowo skrobia zawiera rozgałęzienia (amylopektyna), co wpływa na jej strukturę i długość.

3. Skrobia pełni funkcję materiału zapasowego u roślin, np. w bulwach, nasionach, ziarnach. Zwierzęta magazynują zapasową glukozę w postaci glikogenu, a nie skrobi.