Doświadczenie prowadzone było w niewłaściwie, uczeń nie zapewnił zasadowego środowiska reakcji.

Równanie reakcji:

$\mathrm{H}{}_3\mathrm{C}-\mathrm{CHO}+2\mathrm{Cu}(\mathrm{OH}){}_2+\mathrm{OH}{}^{-}\stackrel{\text{T}}{\to }\mathrm{H}{}_3\mathrm{C}-\mathrm{COO}{}^{-}+\mathrm{Cu}{}_2\mathrm{O}+3\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}$

 

 

 

---

Wyjaśnienie:

Omówione doświadczenie to próba Trommera - określanie właściwości redukujących związków organicznych.

Wodorotlenek sodu w reakcji z siarczanem(VI) miedzi(II) tworzy niebieski, galaretowaty osad wodorotlenku miedzi(II):

$2\mathrm{NaOH}+\mathrm{CuSO}{}_4\to \mathrm{Cu}(\mathrm{OH}){}_2\downarrow +\mathrm{Na}{}_2\mathrm{SO}{}_4$

Świeżo strącony wodorotlenek miedzi(II) wykorzystuję się do wykrywania grupy aldehydowej odpowiedzialnej za właściwości redukujące. 

W wersji doświadczenia przeprowadzonej przez ucznia wytrącił się czarny osad.

Wodorotlenek miedzi(II) jest nietrwały i łatwo ulega rozkładowi do czarnego tlenku miedzi(II):

$\mathrm{Cu}(\mathrm{OH}){}_2\stackrel{\text{T}}{\to }\mathrm{CuO}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}$

W prawidłowej wersji doświadczenia należy dodać nadmiar wodorotlenku sodu, aby zapewnić zasadowe środowisko reakcji. Wtedy:

• atom węgla w grupie aldehydowej utlenia się z -I na III stopień utlenienia w grupie karboksylowej $\mathrm{R}-\mathrm{COO}{}^{-}$. 
• powstający po redukcji wodorotlenku miedzi(II) tlenek miedzi(I) $\mathrm{Cu}{}_2\mathrm{O}$, to osad o ceglastoczerwonej barwie.