Rozwiązanie:

a) 

$\stackrel{-III}{C}{H}_3-\stackrel{-I}{C}H=\stackrel{+I}{C}Cl-\stackrel{0}{C}H\left(OH\right)-\stackrel{+III}{C}OOH$

 

 

b) 

$Br-\stackrel{-I}{C}{H}_2-\stackrel{-II}{C}{H}_2-\stackrel{0}{C}H\left(OH\right)-\stackrel{+III}{C}OOH$

 

c) 

$\stackrel{-I}{C}H\equiv \stackrel{0}{C}-\stackrel{+II}{C}O-\stackrel{+III}{C}ON{H}_2$

 

d) 

$\stackrel{0}{C}{H}_{2}BrCl$

 

---

Wyjaśnienie:

Zasady ustalania stopni utlenienia

• Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w obojętnym związku jest równa 0.
• Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w jonie jest równa ładunkowi tego jonu.
• Tlen w związkach przyjmuje zwykle -II stopień utlenienia (w H₂O₂ -I, a w OF₂ +II).
• Wodór w związkach przyjmuje zwykle +I stopień utlenienia (w wodorkach metali -I).
• Metale w związkach przyjmują dodatnie stopnie utlenienia równe ich wartościowości.
• Pierwiastki w stanie wolnym mają stopień utlenienia równy 0. 

Związki organiczne

Stopnie utlenienia atomów węgla w związkach organicznych ustalamy zgodnie z poniższymi zasadami:

1. Każdy atom węgla rozpatrujemy osobno.
2. Suma stopni utlenienia podstawników oraz atomu węgla jest równa zero (w przypadku jonu jest równa ładunkowi tego jonu)
    

Inną metodą obliczenia stopnia utlenienia węgla jest określenie ile elektronów węgiel "traci", a ile "zyskuje" od podstawników:

1. Atomy o większej elektroujemności od węgla, np. O, N "zabierają" od niego tyle elektronów ile wynosi krotność wiązania (2 elektrony przez wiązanie podwójne lub koordynacyjne, 1 elektron przez pojedyncze). 
   
   
2. Atomy o mniejszej elektroujemności od węgla, np. H "dostarczają" do niego elektrony.
   Gdy sumarycznie atom węgla "stracił" 2 elektrony to jego stopień utlenienia wynosi +II.
   Gdy sumarycznie atom węgla "zyskał" 1 elektron to jego stopień utlenienia wynosi -I.