1. Lit ma wyższą wartości pierwszej energii jonizacji niż sód, ponieważ w jego atomie elektron walencyjny znajduje się (bliżej jądra / dalej od jądra) niż elektron walencyjny w atomie sodu. Oznacza to, że (łatwiej / trudniej) oderwać elektron walencyjny atomu litu niż elektron walencyjny atomu sodu.
2. Wartości drugiej energii jonizacji berylu i magnezu są dużo (niższe / wyższe) niż wartości drugiej energii jonizacji litu i sodu, ponieważ atomy litowców po utracie jednego elektronu uzyskują trwałą konfigurację gazów szlachetnych. Atomy berylu, gdy oddają elektrony walencyjne, przechodzą w dodatnio naładowane jony o konfiguracji elektronowej helu, natomiast atomy magnezu - w dodatnio naładowane jony o konfiguracji elektronowej (argonu / neonu).
Wyjaśnienie:
Odległość elektronu od jądra zależy od powłoki elektronowej na której się znajduje. Im wyższy numer powłoki tym dalej dany elektron leży od jądra.
Im dalej elektron znajduje się od jądra atomowego tym łatwiej go oderwać.
Poniżej znajdują się powłokowe konfiguracje elektronowe atomów i jonów opisanych w zadaniu.
Konfiguracja elektronowa atomu litu:
Konfiguracja elektronowa atomu sodu:
Konfiguracja elektronowa atomu berylu:
Konfiguracja elektronowa kationu berylu:
Konfiguracja elektronowa atomu magnezu:
Konfiguracja elektronowa kationu magnezu:
Konfiguracja elektronowa helu:
Konfiguracja elektronowa neonu:
Konfiguracja elektronowa argonu:
Kamil Kwiatkowski
Nauczyciel chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

