a)
| Symbol pierwiastka | Numer okresu | Numer grupy | Symbol bloku |
| Fe | 4 | 8 | d |
b)
Pełna konfiguracja elektronowa atomu pierwiastka X:
c)
| Liczby kwantowe | Główna liczba kwantowa [n] | Poboczna liczba kwantowa [l] |
| Wartości liczb kwantowych | 3 | 2 |
Wyjaśnienie:
Jon X3+ posiada 23 elektrony, oznacza to, że obojętny atom X ma ich 26. Z = 26 ⇒ żelazo.
Liczba elektronów w obojętnym atomie jest równa liczbie atomowej Z danego pierwiastka.
Podpowłoki w zapisie konfiguracji elektronowej zapełniamy maksymalnie elektronami w kolejności zgodnej z ich rosnącą energią:
1s 2s 2p 3s 3p 4s 3d 4p 5s 4d 5p 6s 4f 5d 6p 7s 5f 6d 7p
przy czym maksymalna liczba elektronów na danej podpowłoce wynosi:
| Symbol podpowłoki | Maksymalna liczba elektronów |
| s | 2 |
| p | 6 |
| d | 10 |
| f | 14 |
Konfiguracja obojętnego atomu żelaza: 1s22s22p63s23p64s23d6.
Liczbę elektronów walencyjnych można określić na podstawie bloku, w którym znajduje się dany pierwiastek. Elektrony walencyjne pierwiastków należących do bloku:
- s - leżą na podpowłoce ns
- p - leżą na podpowłokach ns i np,
- d - leżą na podpowłokach ns i (n-1)d,
- f - leżą na podpowłokach ns, (n-1)d i (n-2)f.
gdzie:
n - numer okresu w jakim leży dany pierwiastek.
Żelazo leży w bloku d - jego elektrony walencyjne znajdują się zatem na podpowłokach 3d oraz 4s.
Konstruując schemat klatkowy należy pamiętać o regule Hunda, która w uproszczeniu mówi o tym, że elektrony na danej podpowłoce zaczynają tworzyć pary dopiero gdy wszystkie przestrzenie orbitalne zostaną zapełnione niesparowanymi elektronami. Poniżej znajduje się przypomnienie dotyczące ilości orbitali atomowych składających się na daną podpowłokę elektronową:
| Symbol podpowłoki | Liczba orbitali | Zapis klatkowy |
| s | 1 | |
| p | 3 | |
| d | 5 | |
| f | 7 |
Poniżej znajduje się konfiguracja elektronów walencyjnych żelaza w zapisie klatkowym:

Niesparowane elektrony znajdują się wyłącznie na podpowłoce 3d (n = 3, l = 2 bo podpowłoka d).
Poniżej zamieszczamy zebranie podstawowych informacji dotyczących liczb kwantowych:
Główna liczba kwantowa n określa numer powłoki, w której znajduje się elektron
Poboczna liczba kwantowa l określa rodzaj podpowłoki, w której znajduje się elektron.
| Poboczna liczba kwantowa l | Symbol podpowłoki |
| 0 | s |
| 1 | p |
| 2 | d |
| 3 | f |
Magnetyczna liczba kwantowa m określa orbital, w którym znajduje się elektron. Może przyjąć wartość od -l do +l np. dla podpowłoki p, gdzie l = 1 magnetyczna liczba kwantowa może być równa: -1; 0; 1.
| Podpowłoka, w której znajduje się orbital | Wybrany orbital | Magnetyczna liczba kwantowa dla elektronu znajdującego się w zaznaczonym orbitalu |
| s | ⬜ | 0 |
| p | ⬜⬜⬜ | -1 |
| ⬜⬜⬜ | 0 | |
| ⬜⬜⬜ | 1 | |
| d | ⬜⬜⬜⬜⬜ | -2 |
| ⬜⬜⬜⬜⬜ | -1 | |
| ⬜⬜⬜⬜⬜ | 0 | |
| ⬜⬜⬜⬜⬜ | 1 | |
| ⬜⬜⬜⬜⬜ | 2 |
Spinowa liczba kwantowa s dla elektronu jest zawsze równa 1/2.
Magnetyczna spinowa liczba kwantowa ms może przyjmować wartości +1/2 lub -1/2.
Kamil Kwiatkowski
Nauczyciel chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

