Po porównaniu stałych dysocjacji kwasu chlorowego(I) i kwasu chlorowego(III) można stwierdzić, że w cząsteczce kwasu chlorowego(I) wiązanie O-H jest (bardziej / mniej ) spolaryzowane niż w cząsteczce kwasu chlorowego(III). Wodny roztwór kwasu chlorowego(I) ma więc (niższe / wyższe ) pH od roztworu kwasu chlorowego(III) o tym samym stężeniu molowym. W wodnych roztworach soli sodowych tych kwasów uniwersalny papierek wskaźnikowy (pozostaje żółty / przyjmuje czerwone zabarwienie / przyjmuje niebieskie zabarwienie ). 

 

 

---

Wyjaśnienie:  

Stałe dysocjacji kwasów chlorowego(I) i chlorowego(III) wynoszą odpowiednio:

$K_{a\mathrm{HClO}}=3,98\cdot 10^{-8}$

$K_{a\mathrm{HClO}{}_2}=1,15\cdot 10^{-2}$

Porównując powyższe wartości możemy ocenić, że kwas chlorowy(III) jest kwasem mocniejszym niż kwas chlorowy(I) (ma większą wartość stałej dysocjacji). Wiązanie O-H w kwasie chlorowym(III) będzie bardziej spolaryzowane. Tym samym pH roztworu kwasu chlorowego(I) będzie wyższe od pH roztworu kwasu chlorowego(III). Kwasy chlorowe(I) i (III) są słabymi kwasami więc ich sole sodowe mają odczyn zasadowy, ponieważ w ich roztworach przebiegają reakcje hydrolizy anionowej:

$\mathrm{ClO}{}^{-}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\rightleftarrows \mathrm{HClO}+\mathrm{OH}{}^{-}$

$\mathrm{ClO}{}_2{}^{-}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\rightleftarrows \mathrm{HClO}{}_2+\mathrm{OH}{}^{-}$