Wzór elektronowy:

Kształt cząsteczki: kątowa    

 

---

Wyjaśnienie: 

Konstruujemy zapisy klatkowe walencyjnych fragmentów konfiguracji elektronowych:

• siarki:

• fluoru:

Dwa niesparowane elektrony walencyjne atomu siarki łączą się z niesparowanymi elektronami dwóch atomów fluoru. Oba pierwiastki osiągają oktet elektronowy. Na każdym z atomów fluoru pozostają po trzy niewiążące pary elektronowe. Na atomie siarki znajdują się dwie takie pary. 

Liczba przestrzenna (L_p) atomu centralnego jest sumą jego podstawników (liczby wiązań σ jakie tworzy) oraz jego wolnych par elektronowych. Liczba przestrzenna bezpośrednio określa typ hybrydyzacji orbitali walencyjnych danego atomu:

• L_p = 4  ⇒  hybrydyzacja sp³,
• L_p = 3  ⇒  hybrydyzacja sp²,
• L_p = 2  ⇒  hybrydyzacja sp.

SF₂: atom siarki tworzy dwa wiązania σ oraz posiada dwie wolne pary elektronowe. L_p = 4  ⇒  hybrydyzacja sp³.

W poniższej tabeli zestawiono najważniejsze kształty drobin w zależności od liczby ligandów i liczby wolnych par elektronowych atomu centralnego:

Liczba przestrzenna	Liczba ligandów	Liczba wolnych par elektronowych atomu centralnego	Kształt cząsteczki	Hybrydyzacja atomu centralnego	Przykład związku
2	2	0	liniowy	sp	CO2, CS2
3	3	0	trygonalny (trójkątny)	sp2	SO3, BCl3
	2	1	kątowy		SO2, O3
4	4	0	tetraedryczny (tetraedr)	sp3	CH4, BCl4-
	3	1	piramida trygonalna		NH3, PCl3
	2	2	kątowy		H2O, H2S