a) HI

Równanie dysocjacji elektrolitycznej:

$HI\stackrel{H_{2}O}{\to }{H}^{+}+I^{-}$  

 

b) $NaOH$  

Równanie dysocjacji elektrolitycznej:

$NaOH\stackrel{H_{2}O}{\to }N{a}^{+}+O{H}^{-}$  

 

c) $Ba{\left(OH\right)}_2$  

Równanie dysocjacji elektrolitycznej:

$\mathrm{Ba}(\mathrm{OH}){}_2\stackrel{\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}}{\to }\mathrm{Ba}{}^{2+}+2\mathrm{OH}{}^{-}$

 

e) $NaN{O}_3$  

Równanie dysocjacji elektrolitycznej:

$NaN{O}_3\stackrel{H_{2}O}{\to }N{a}^{+}+N{O}_3^{-}$  

 

f) $CuS{O}_4$  

Równanie dysocjacji elektrolitycznej:

$CuS{O}_4\stackrel{H_{2}O}{\to }C{u}^{2+}+S{O}_4^{2-}$  

 

---

Wyjaśnienie:

Kwasy dysocjują z wydzieleniem jonu H⁺ i anionu reszty kwasowej.

Wodorotlenki dysocjują z wydzieleniem kationu metalu i anionów wodorotlenkowych OH^-.

Sole dysocjują na kation metalu (lub kation amonowy) i anion reszty kwasowej. Ładunek kationu metalu i anionu reszty kwasowej jest równy ich wartościowościom. Wartościowość reszty kwasowej wynosi tyle samo co liczba atomów wodoru w kwasie od którego pochodzi.

Równania dysocjacji słabych kwasów i słabych zasad piszemy z użyciem strzałek skierowanych w 2 strony.

W przypadku kwasów zawierających co najmniej 2 atomy wodoru możemy zapisać dysocjację stopniową.