a)

Wzór półstrukturalny dimeru:

 

b)

Reakcja 1.:

Reakcja 2.:

 

---

Wyjaśnienie:

Węglowodór o wzorze sumarycznym C₃H₆ to propen lub cyklopropan. Z racji tego, że dwa z występujących w nim atomów węgla znajdują się w hybrydyzacji sp² określamy, że jest to propen. Dimer o wzorze C₆H₁₂, którego uwodornienie prowadzi do otrzymania 2,3-dimetylobutanu jest alkenem. Wiedząc, że zawiera on trzy grupy metylowe (-CH₃) określamy, że jest to 2,3-dimetylobut-1-en, o wzorze:

Reakcja alkenu z wodą w kwasowym środowisku prowadzi do otrzymania mieszaniny alkoholi. Produkt główny określa reguła Markownikowa.

Reguła Markownikowa mówi, że podczas przyłączania cząsteczek typu H–X (np. H-Cl, H-Br, H-I, H-OH) do wiązań wielokrotnych, atom wodoru dołącza się do atomu węgla zawierającego więcej atomów wodoru, natomiast atom (lub grupa) X – do atomu węgla uboższego w wodory. W najprostszych słowach: "wodór idzie tam gdzie jest więcej wodorów". Poniżej znajduje się schemat reakcji 1:

Reakcja fluorowocopochodnej węglowodoru z tlenkiem glinu w podwyższonej temperaturze prowadzi do dehydratacji tego związku i otrzymania związku nienasyconego. Produkt główny określa reguła Zajcewa.

Reguła Zajcewa mówi, że w reakcji eliminacji fluorowcopochodnych węglowodorów (oraz dehydratacji alkoholi) produktem głównym jest ten związek, który jest bardziej podstawiony, czyli zawiera więcej podstawników alkilowych przyłączonych do atomów węgla tworzących wiązanie wielokrotne. Innymi słowy, spośród możliwych izomerów alkenów/alkinów, produktem głównym będzie ten, w którym wiązanie podwójne powstaje między atomami węgla o wyższej rzędowości. Poniżej znajduje się schemat reakcji 2 wraz z oznaczeniem rzędowości atomów węgla w cząsteczce substratu:

Produktem głównym dehydratacji jest 2,3-dimetylobut-2-en, w którym wiązanie podwójne powstało między 3° atomami węgla.