Jonowe skrócone równanie reakcji MnO2 z HCl:
Jonowe skrócone równanie reakcji MnO2 z KOH:
Wyjaśnienie:
Poniżej przedstawiamy tabelę ilustrującą barwy najważniejszych jonów i związków manganu powstających w reakcjach redoks w roztworach o różnym odczynie:
| Kolory jonów/związków manganu powstających w reakcjach redoks w roztworach o różnych odczynie: | ||||
| pH roztworu | jon/związek manganu | stopień utlenienia manganu | roztwór | osad |
| Zasadowe | MnO42- | +VI |
zielony (niebieskozielony) |
brak (klarowny roztwór) |
| Obojętne | MnO2 | +IV |
bezbarwny (jasnożółty) |
brunatny osad |
| Kwasowe | Mn2+ | +II |
bladoróżowy (bezbarwny) |
brak (klarowny roztwór) |
W pierwszej probówce bezbarwny roztwór poreakcyjny świadczy o powstaniu jonów Mn2+, w drugiej zielony kolor roztworu świadczy o obecności jonów MnO42-.
Współczynniki do obu reakcji można dobrać metodą bilansu jonowo-elektronowego.
Reakcja 1:
Nieuzgodnione równanie w formie cząsteczkowej:
Nieuzgodnione równanie w formie jonowej skróconej z uwzględnieniem stopniu utlenienia atomów, które je zmieniają:
Połówkowe równania reakcji:
- redukcji:
- utleniania:
Sumujemy równania stronami. Skracamy elektrony po obu stronach równania i otrzymujemy uzgodnione równanie reakcji w postaci jonowej skróconej:
Reakcja 2:
Nieuzgodnione równanie w formie cząsteczkowej:
Nieuzgodnione równanie w formie jonowej skróconej z uwzględnieniem stopniu utlenienia atomów, które je zmieniają:
Połówkowe równania reakcji:
- redukcji:
(redukcji ulegają dwa atomy tlenu stąd liczba przyjmowanych elektronów wynosi 4, produktem redukcji są aniony OH-, których "nie widać" w równaniu reakcji. Dzieje się tak ponieważ większa liczba jonów OH- jest substratem połówkowej reakcji utleniania, więc zostają one skrócone na dalszym etapie bilansowania reakcji.)
- utleniania:
Sumujemy przemnożone równania stronami:
Skracamy drobiny, które znajdują się po obu stronach równania i otrzymujemy uzgodnione równanie reakcji w postaci jonowej skróconej:
Poniżej przypominamy podstawowe wiadomości dotyczące określania stopni utlenienia pierwiastków oraz bilansowania równań reakcji redoks:
Reguły dotyczące stopni utlenienia:
- Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w obojętnym związku jest równa 0.
- Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w jonie jest równa ładunkowi tego jonu.
- Tlen w związkach przyjmuje zwykle -II stopień utlenienia (w H2O2 -I, a w OF2 +II).
- Wodór w związkach przyjmuje zwykle +I stopień utlenienia (w wodorkach metali -I).
- Metale w związkach przyjmują dodatnie stopnie utlenienia równe ich wartościowości.
- Pierwiastki w stanie wolnym mają stopień utlenienia równy 0.
Utleniacz to substrat, którego pierwiastek/jeden z pierwiastków obniża stopień utlenienia.
Reduktor to substrat, którego pierwiastek/jeden z pierwiastków zwiększa stopień utlenienia.
Utlenianie - proces w którym bierze udział reduktor, dochodzi w nim do zwiększenia stopnia utlenienia.
Redukcja - proces w którym bierze udział utleniacz, dochodzi w nim do obniżenia stopnia utlenienia.
Aby zapisać zbilansowane równania procesów utleniania i redukcji postępujemy zgodnie z poniższym schematem:
-
Ustalamy stopnie utlenienia wszystkich atomów.
-
Sprawdzamy, które pierwiastki zmieniły swój stopień utlenienia
-
Pierwiastek obniża stopień utlenienia przyjmując elektrony, a zwiększa stopień utlenienia oddając elektrony. Dopisujemy odpowiednią ilość elektronów po lewej stronie w procesie redukcji, a po prawej stronie w procesie utlenienia
-
Uzgadniamy ładunki po lewej i po prawej stronie dopisując jony H3O+ /H+ lub jony OH-, To jakich jonów możemy użyć zależy od środowiska:
- środowisko kwaśne ⇒ H3O+/H+
- środowisko obojętne ⇒ H3O+/H+ lub OH- (staramy się użyć takiego jonu, aby po lewej stronie dopisać H2O)
- środowisko zasadowe ⇒ OH- -
Sprawdzamy czy ilości atomów są takie same po lewej i po prawej stronie. Jeśli nie zgadza się ilość atomów tlenu i wodoru dopisujemy cząsteczki wody w odpowiedniej ilości po lewej lub prawej stronie.
- Jeżeli ilości elektronów biorących udział w utlenianiu i redukcji są różne, to mnożymy równania przez odpowiednie liczby, tak aby ilość elektronów w utlenianiu i redukcji była identyczna.
- Dodajemy stronami równanie utleniania i redukcji, a następnie porządkujemy substancje, tak aby znajdowały się po odpowiedniej stronie równania.
Kamil Kwiatkowski
Nauczyciel chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

