I.
Uzupełniony schemat doświadczenia:

W obu probówkach doszło do odbarwienia fioletowego roztworu i wytrącenie brunatnego osadu.
II.
Równanie procesu utleniania:
Równanie procesu redukcji:
III.
Równanie reakcji zachodzącej w probówce II:
Wyjaśnienie:
I.
Manganian(VII) potasu jest związkiem, który reaguje z reduktorami, czyli substancjami zawierającymi pierwiastek, który może zwiększyć stopień utlenienia. W zestawie I taką substancją jest K2SO3 (siarka na +IV stopniu utlenienia, może utlenić się do siarki na +VI stopniu utlenienia), a w zestawie II MnSO4 (mangan na +II stopniu utlenienia, może utlenić się do manganu na +IV, +VI lub + VII stopniu utlenienia).
Produkt redukcji jonu MnO4- jest zależny od środowiska reakcji:
- środowisko kwasowe -> bezbarwny jon Mn2+
- środowisko obojętne -> brunatny osad MnO2
- środowisko zasadowe -> zielony jon MnO42-
W doświadczeniu użyto wodnego roztworu KMnO4 o odczynie obojętnym, przez co w wyniku reakcji roztwór odbarwił się i wytrącił się brunatny osad.
II.
Reguły dotyczące stopni utlenienia:
- Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w obojętnym związku jest równa 0.
- Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w jonie jest równa ładunkowi tego jonu.
- Tlen w związkach przyjmuje zwykle -II stopień utlenienia (w H2O2 -I, a w OF2 +II).
- Wodór w związkach przyjmuje zwykle +I stopień utlenienia (w wodorkach metali -I).
- Metale w związkach przyjmują dodatnie stopnie utlenienia równe ich wartościowości.
- Pierwiastki w stanie wolnym mają stopień utlenienia równy 0.
Utleniacz to substrat, którego pierwiastek/jeden z pierwiastków obniża stopień utlenienia.
Reduktor to substrat, którego pierwiastek/jeden z pierwiastków zwiększa stopień utlenienia.
Utlenianie - proces w którym bierze udział reduktor, dochodzi w nim do zwiększenia stopnia utlenienia.
Redukcja - proces w którym bierze udział utleniacz, dochodzi w nim do obniżenia stopnia utlenienia.
Aby zapisać zbilansowane równania procesów utleniania i redukcji postępujemy zgodnie z poniższym schematem:
-
Ustalamy stopnie utlenienia wszystkich atomów.
-
Sprawdzamy, które pierwiastki zmieniły swój stopień utlenienia
-
Pierwiastek obniża stopień utlenienia przyjmując elektrony, a zwiększa stopień utlenienia oddając elektrony. Dopisujemy odpowiednią ilość elektronów po lewej stronie w procesie redukcji, a po prawej stronie w procesie utlenienia
-
Uzgadniamy ładunki po lewej i po prawej stronie dopisując jony H3O+ /H+ lub jony OH-, To jakich jonów możemy użyć zależy od środowiska:
- środowisko kwaśne => H3O+/H+
- środowisko obojętne => H3O+/H+ lub OH- (staramy się użyć takiego jonu, aby po lewej stronie dopisać H2O)
- środowisko zasadowe => OH- -
Sprawdzamy czy ilości atomów są takie same po lewej i po prawej stronie. Jeśli nie zgadza się ilość atomów tlenu i wodoru dopisujemy cząsteczki wody w odpowiedniej ilości po lewej lub prawej stronie.
- Jeżeli ilości elektronów biorących udział w utlenianiu i redukcji są różne, to mnożymy równania przez odpowiednie liczby, tak aby ilość elektronów w utlenianiu i redukcji była identyczna.
- Dodajemy stronami równanie utleniania i redukcji, a następnie porządkujemy substancje, tak aby znajdowały się po odpowiedniej stronie równania.
III.
W celu zapisania równania reakcji, można skorzystać z bilansu jonowo-elektronowego:
Utlenianie:
Redukcja:
Zbilansowane równanie:
Piotr Kuczyński
Nauczyciel chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

