a)

Uzupełniony schemat doświadczenia:

b)

Obserwacje:

Probówka I: Fioletowy roztwór odbarwia się
Probówka II: Brak widocznych objawów reakcji

---

Wyjaśnienie:

Dodanie wodnego roztworu chlorku magnezu nie spowodowałoby zmian w żadnej z probówek, ponieważ nie powstałaby sól trudno rozpuszczalna.

Zakwaszony wodny roztwór manganianu(VII) potasu reaguje z drobinami, które można utlenić, np. jonami siarczanowymi(IV), gdyż zawierają one atom siarki na pośrednim stopniu utlenienia. W wyniku reakcji jony SO₃^2- utleniają się do jonów SO₄^2-, równocześnie następuje redukcja jonów MnO₄^- do jonów Mn²⁺ co objawia się odbarwieniem roztworu. Równanie reakcji:

$2\mathrm{MnO}{}_4{}^{-}+5\mathrm{SO}{}_3{}^{2-}+6\mathrm{H}{}^{+}\to 2\mathrm{Mn}{}^{2+}+5\mathrm{SO}{}_4{}^{2-}+3\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}$

Oba roztwory zabarwią wodny roztwór oranżu metylowego na kolor pomarańczowy/żółty, więc za jego pomocą nie będzie możliwe ich odróżnienie (roztwór siarcznu(IV) sodu ma odczyn zasadowy ze względu na hydrolizę anionową, natomiast roztwór azotanu(V) sodu ma odczyn obojętny).