I.

Cząsteczka chlorowodoru jest (niepolarna / polarna), ponieważ wiążąca para elektronowa jest (silniej przyciągana przez atom chloru / silniej przyciągana przez atom wodoru / z jednakową siłą przyciągania przez oba atomy). Stężony kwas siarkowy(VI) wypiera chlorowodór z chlorków, ponieważ chlorowodór jest (lotny / nietrwały).

II.

Rozpuszczalność, g HCl w 1 dm3 rozpuszczalnika	13,7 g chlorowodoru w 1 dm3 rozpuszczalnika	721 g chlorowodoru w 1 dm3 rozpuszczalnika
Nazwa rozpuszczalnika	benzen	woda

III.

Wodny roztwór chlorowodoru przewodzi prąd, ponieważ woda jest rozpuszczalnikiem polarnym i oddziałując na atomy chloru i wodoru, powoduje dysocjację cząsteczki na jony, przez co roztwór przewodzi prąd. 
Benzen jest rozpuszczalnikiem niepolarnym, przez co jego cząsteczki słabo oddziałują z cząsteczkami chlorowodoru i nie powodują jego dysocjacji.

 

---

Wyjaśnienie:

Polarność cząsteczki jest efektem niesymetrycznego rozkładu gęstości elektronowej w cząsteczce. Wpływa na to między innymi polaryzacja wiązań (obecność wiązania kowalencyjnego spolaryzowanego), ale również obecność wolnych par elektronowych poszczególnych atomów. W dużym uproszczeniu można przyjąć, że cząsteczkę związku posiadającego tylko jeden atom centralny można uznać za niepolarną w sytuacji, kiedy spełnione są oba z poniższych warunków: 

• atom centralny nie posiada wolnej pary elektronowej:
• wszystkie atomy lub ugrupowania atomów przyłączone do atomu centralnego są identyczne, niezależnie od typu wiązania łączącego te atomy lub te ugrupowania atomów z atomem centralnym.

W cząsteczce HCl występuje wiązanie kowalencyjne spolaryzowane, ponieważ elektroujemność chloru jest większa niż elektroujemność wodoru.

Substancje polarne dobrze rozpuszczają się w rozpuszczalnikach polarnych, a słabo w niepolarnych, dlatego chlorowodór lepiej rozpuszcza się w wodzie niż benzenie.