Do ochrony przed korozją stalowego przedmiotu narażonego na zarysowania należy zastosować cynk, ponieważ ma on mniejszy potencjał standardowy niż żelazo, przez co nawet po zarysowaniu powłoki, cynk będzie chronić żelazo przed korozją samemu się utleniając.

 

---

Wyjaśnienie:

$E_{\mathrm{Fe}{}^{2+}|\mathrm{Fe}}^o=-0,447\mathrm{V}$

$E_{\mathrm{Zn}{}^{2+}|\mathrm{Zn}}^o=-0,762\mathrm{V}$

$E_{\mathrm{Cu}{}^{2+}|\mathrm{Cu}}^o=0,342\mathrm{V}$

Cynk ma niższy potencjał standardowy półogniwa niż żelazo, zatem po zarysowaniu powłoki cynkowej chroniącej stal, powstanie półogniwo cynkowo-żelazne, w którym cynk będzie stanowić anodę, a żelazo katodę. Na anodzie zachodzi utlenianie, więc cynk będzie utleniać się. Na żelazie będzie natomiast zachodzić redukcja (wody). Żelazo nie będzie utleniać się, przez co nie będzie korodować.

W przypadku zarysowania powłoki wykonanej z miedzi, to żelazo będzie stanowić anodę w powstałym ogniwie przez co będzie ulegać utlenianiu co przyśpieszy korozję.