1) Reakcja addycji wody do but-1-enu przebiega zgodnie z mechanizmem elektrofilowym / nukleofilowym / rodnikowym.

2) W reakcji tej katalizator, czyli jon oksoniowy H₃O⁺ odgrywa rolę elektrofila / nukleofila / rodnika, natomiast cząsteczka alkenu w tym procesie wykazuje właściwości elektrofilowe / nukleofilowe / rodnikowe.

3) Cząsteczka wody w reakcji addycji jest elektrofilem / nukleofilem / rodnikiem, ponieważ ma deficyt elektronów na atomie centralnym / niesparowany elektron na atomie centralnym / co najmniej jedną wolną parę elektronową na atomie centralnym.

 

---

Wyjaśnienie:

Wyróżniamy trzy główne mechanizmy reakcji addycji:

• występujący najczęściej mechanizm elektrofilowy, w którym z nagromadzonym nadmiarem ładunku ujemnego na cząsteczce związku organicznego oddziałuje elektrofil, który inicjuje zajście reakcji.
• nukleofilowy, w którym z cząstkowym ładunkiem dodatnim na cząsteczce związku organicznego oddziałuje nukleofil, który inicjuje zajście reakcji.
• rodnikowy, w którym do cząsteczki dodawane są rodniki. 

Typ mechanizmu reakcji określamy na podstawie czynnika atakującego (inicjującego daną reakcję).

Rodnik - to cząstka posiadająca wolny niesparowany elektron (zaznacza się je kropką np.: Cl⋅, Br⋅).

Elektrofil - to cząstka posiadająca nadmiar ładunku dodatniego, wynikający z na przykład z posiadania: 

• ładunku dodatniego (kationy, karbokationy)
• luki elektronowej na atomie centralnym (np. AlCl₃, BH₃)

Cząsteczki organiczne z nagromadzeniem nadmiaru cząstkowego ładunku dodatniego (np.: na węglu w grupie karbonylowej C=O), wykazują właściwości elektrofilowe.

Nukleofil - to cząstka posiadająca nadmiar ładunku ujemnego, wynikający posiadania przez nią:

• ładunku ujemnego (aniony)
• wolnych par elektronowych na atomie centralnym (H₂O, NH₃)

Cząsteczki organiczne z nagromadzeniem nadmiaru cząstkowego ładunku ujemnego (np. na wiązaniach wielokrotnych), wykazują właściwości nukleofilowe.