Wyjaśnienie: W roztworze wodnym jonów Fe³⁺ oraz CO₃^2- znajdują się jeszcze jony OH^- pochodzące z autodysocjacji wody. Z racji tego, że iloczyn rozpuszczalności wodorotlenku żelaza(III) jest wyjątkowo niski (2,79⋅10^-39), do strącenia jego osadu wystarczą jedynie śladowe ilości jonów Fe³⁺ oraz OH^- w roztworze. Biorąc pod uwagę informację z zadania, mówiącą o tym, że w roztworze nie powstała sól, wnioskujemy, że iloczyn rozpuszczalności węglanu żelaza(III) jest wyższy od iloczynu rozpuszczalności wodorotlenku żelaza(III), więc strącanie się wodorotlenku żelaza(III) będzie blokowało wytrącanie się węglanu żelaza(III).