Równanie reakcji:

 $\mathrm{HBrO}{}_2+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\rightleftarrows \mathrm{BrO}{}_2{}^{-}+\mathrm{H}{}_3\mathrm{O}{}^{+}$

Tabela dotycząca budowy jonu o ładunku dodatnim:

Liczba wiązań σ	Liczba wiązań π	Liczba przestrzenna Lp	Typ hybrydyzacji walencyjnych orbitali atomu centralnego	Kształt jonu złożonego
3	0	4	sp3	piramida trygonalna

Tabela dotycząca budowy jonu o ładunku ujemnym:

Liczba wiązań σ	Liczba wiązań π	Liczba przestrzenna Lp	Typ hybrydyzacji walencyjnych orbitali atomu centralnego	Kształt jonu złożonego
2	0	4	sp3	kątowy

 

---

Wyjaśnienie:

Poniżej przedstawiono uproszczone wzory przestrzenne, jonów, które występują w wodnym roztworze kwasu bromowego(III):

Wiązania sigma (σ) powstają w wyniku czołowego nałożenia się na siebie orbitali atomowych. Każde kowalencyjne wiązanie pojedyncze jest wiązaniem sigma. Wiązanie pi (π) powstaje w wyniku bocznego nałożenia się na siebie orbitali atomowych. Występuje ono w wiązaniach wielokrotnych: wiązanie podwójne zawiera jedno wiązanie sigma i jedno wiązanie pi, a wiązanie potrójne zawiera jedno wiązanie sigma i dwa wiązania pi. W powyższych jonach nie ma wiązań wielokrotnych (liczba wiązań pi wynosi 0). Liczba wiązań sigma równa jest więc liczbie wiązań w cząsteczkach. Jon H₃O⁺ posiada 3 wiązania sigma, a jon BrO₂^- dwa wiązania sigma.

Liczba przestrzenna atomu centralnego L_p to suma wiązań sigma jakie tworzy atom centralny oraz jego wolnych par elektronowych. W najprostszych przypadkach hybrydyzacji orbitali walencyjnych atomów (sp, sp², sp³) definiuje ona typ hybrydyzacji:

L_p = 2 => hybrydyzacja sp

L_p = 3 => hybrydyzacja sp²

L_p = 4 => hybrydyzacja sp³

Atom tlenu posiada jedną wolną parę elektronową i tworzy trzy wiązania sigma. Jego L_p wynosi więc 4, co odpowiada hybrydyzacji sp³. Atom bromu posiada dwie wolne pary elektronowe i tworzy dwa wiązania sigma (wiązanie koordynacyjne jest rodzajem wiązania kowalencyjnego). Jego liczba przestrzenna również wynosi 4.

Kształt cząsteczek i jonów określamy na podstawie liczby wiązań sigma (równej liczbie ligandów) i liczby wolnych par elektronowych atomu centralnego. W poniższej tabeli zestawiono kształty drobin w zależności od omawianych własności atomu centralnego:

Liczba ligandów	Liczba wolnych par elektronowych atomu centralnego	Liczba przestrzenna	Kształt cząsteczki	Hybrydyzacja atomu centralnego	Przykład związku
2	0	2	liniowy	sp	CO2, CS2
2	1	3	kątowy	sp2	SO2, O3
3	0	3	trygonalny (trójkątny)	sp2	SO3, BCl3
2	2	4	kątowy	sp3	H2O, H2S
3	1	4	piramida trygonalna	sp3	NH3, PCl3
4	0	4	tetraedryczny (tetraedr)	sp3	CH4, BCl4-