Aby ocenić czy  korzystne będzie wykorzystanie anionu di(propan-2-ylo)aminy do zdeprotonowania etanianu etylu skorzystajmy ze wzoru na stałą równowagi reakcji, podanego w informacji wprowadzającej:

$K=10^{\left(p{K}_{HB}-p{K}_{HA}\right)}$

gdzie:

pK_HB - ujemny logarytm ze stałej dysocjacji kwasu HB (produktu protonowania anionu di(propan-2-ylo)aminy)
pK_HA - ujemny logarytm ze stałej dysocjacji kwasu HA (kwasem HA jest etanian etylu)

Podstawmy wartości podane w zadaniu i informacji wprowadzającej do wzoru:

$K=10^{\left(35-26\right)}=10^9$

Stała równowagi przyjmuje wartość dużo większa od 1, więc równowaga reakcji jest silnie przesunięta w prawo. Oznacza to, że anion di(propan-2-ylo)aminy jest dobrym związkiem do zdeprotonowania etanianu etylu.