Substancja	wodór, H2	chlorek wapnia, CaCl2	chlorowodór, HCl
Temperatura wrzenia, oC	-253 oC	1935 oC	-85 oC

 

---

Wyjaśnienie:

Temperatura wrzenia związków zależy od kilku czynników:

1. Typ wiązania jakie występuje w związku:
   wiązanie jonowe - bardzo wysokie temperatury wrzenia
   wiązanie metaliczne - bardzo wysokie temperatury wrzenia
   wiązanie kowalencyjne spolaryzowane - niskie/średnie temperatury wrzenia
   wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane - bardzo niskie temperatury wrzenia
   
   
2. Rodzaj sieci krystalicznej jaki tworzy związek w stanie stałym:
   metaliczna - bardzo wysokie temperatury wrzenia
   jonowa -wysokie temperatury wrzenia
   kowalencyjna - bardzo wysokie temperatury wrzenia
   molekularna  - niskie temperatury wrzenia
   
   
3. Masa molowa - im wyższa tym wyższa temperatura wrzenia
   
   
4. Możliwość tworzenia się wiązań wodorowych między cząsteczkami - jeśli takie wiązania mogą się tworzyć to temperatura wrzenia jest wyższa od związku o zbliżonej masie molowej i podobnym wiązaniu lecz nie tworzącym wiązań wodorowych.

W cząsteczce H₂ występuje wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane, w stanie stałym wodór tworzy kryształ molekularny, masa molowa jest bardzo niska przez co wodór będzie miał najniższą temperaturę wrzenia spośród wymienionych związków.

CaCl₂ jest związkiem jonowym zatem jego temperatura wrzenia będzie wysoka.

W cząsteczce HCl występuje wiązanie kowalencyjne spolaryzowane, zatem temperatura wrzenia będzie większa od temperatury wrzenia wodoru. Nie będzie ona równa 100 ^oC, gdyż w temperaturze pokojowej po otwarciu butelki ze stężonym roztworem HCl widoczne są opary chlorowodoru co oznacza, że ma on niższą temperaturę wrzenia niż temperatura pokojowa. Dodatkowo wiązania wodorowe pomiędzy cząsteczkami HCl są słabsze niż pomiędzy cząsteczkami wody (mniejsza różnica elektroujemności między H i Cl niż H i O) oraz może się ich tworzyć mniej, przez co temperatura wrzenia HCl jest niższa niż temperatura wrzenia wody.