Wzór sumaryczny: CS2	Typ hybrydyzacji: sp
Liczba wiązań typu σ: 2	Liczba wiązań typu π: 2

 

---

Wyjaśnienie:

Dwuujemny jon pierwiastka Z ma konfigurację 1s²2s²2p⁶3s²3p⁶, zatem pierwiastek Z ma konfigurację 1s²2s²2p⁶3s²3p⁴. Pierwiastkiem Z jest więc siarka.

Na podstawie stosunku masowego pierwiastka X do pierwiastka Y w związku XZ₂ możemy wyznaczyć masę molową pierwiastka X:

$\frac{3}{16}=\frac{M_{\mathrm{X}}}{2\cdot M_{\mathrm{Z}}}$

$\frac{3}{16}=\frac{M_X}{2\cdot 32\frac{\mathrm{g}}{\mathrm{mol}}}$

$M_{\mathrm{X}}=12\frac{\mathrm{g}}{\mathrm{mol}}$

Pierwiastkiem X jest więc węgiel.

Na podstawie wzoru elektronowego CS₂ można określić ilość wiązań σ i π oraz typ hybrydyzacji atomu centralnego.

Hybrydyzację najłatwiej określić dodając do siebie liczbę wolnych par elektronowych danego atomu oraz liczbę dołączonych do niego podstawników. Od sumy tych dwóch czynników zależy typ hybrydyzacji.

Suma wolnych par elektronowych atomu oraz liczby jego podstawników	Hybrydyzacja
2	sp (dygonalna)
3	sp2 (trygonalna)
4	sp3 (tetraedryczna)

Do wiązań σ należy każde wiązanie pojedyncze oraz jedna z wiążących par elektronowych wiązania podwójnego i potrójnego. Pozostałe wiążące pary elektronowe wiązań wielokrotnych, stanowią wiązania π. Warto pamiętać, że wiązanie koordynacyjne, jeżeli jest wiązaniem pojedynczym to jest wiązaniem σ. Taka sytuacja ma miejsce w większości związków. W CO wiązanie koordynacyjne jest natomiast wiązaniem π, gdyż tworzy wiązanie potrójne.

• wiązanie podwójne = 1 σ i 1 π
• wiązanie potrójne = 1 σ i 2 π