Dwa orbitale cząsteczkowe są kombinacją dwóch orbitali atomowych, w każdej parze orbitali molekularnych. Jeden nazywa się cząsteczkowym orbitalem wiążącym i ma on energie (niższą / wyższą) od energii oddzielnych orbitali atomowych. Elektrony na orbitalu (wiążącym / antywiążącym) powodują wzrost stabilizacji cząsteczki. Drugi orbital nazywa się orbitalem antywiążącym i ma energie (wyższą / niższą) niż energia izolowanych atomów. Elektrony na orbitalu antywiążącym (zmniejszają / zwiększają) stabilizację cząsteczki.

 

---

Wyjaśnienie:

Układy dążą do uzyskania możliwie jak najniższej energii. Te, które mają wysokie energię charakteryzują się niestabilnością.

Molekularne orbitale wiążące mają zdecydowanie mniejsze energie od antywiążących. Im więcej elektronów walencyjnych dwóch atomów obsadza wspólne molekularne orbitale wiążące oraz równocześnie im mniej z nich obsadza orbitale antywiążące tym bardziej stabilna jest dana cząsteczka.