Obserwacje:

W probówce (będącej odbieralnikiem) z boczną rurką obserwujemy skraplanie się gazu. Odbieralnik posiada boczną rurkę, aby nadmiar gazowego, nieskroplonego produktu nie spowodował nadmiernego zwiększenia ciśnienia wewnątrz aparatury, co mogłoby doprowadzić do jej eksplozji.

 

Wnioski:

Po dodaniu bromku potasu do stężonego roztworu kwasu siarkowego(VI) zaszła reakcja chemiczna, którą można opisać równaniem:

$2\mathrm{KBr}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{SO}{}_4\to \mathrm{K}{}_2\mathrm{SO}{}_4+2\mathrm{HBr}\uparrow$

Powstający w wyniku powyższej reakcji bromowodór reaguje z etanolem zgodnie z równaniem:

$\mathrm{CH}{}_3-\mathrm{CH}{}_2\mathrm{OH}+\mathrm{HBr}\to \mathrm{CH}{}_3-\mathrm{CH}{}_2\mathrm{Br}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}$

Otrzymany produkt ma niską temperaturę wrzenia, więc aby zwiększyć wydajność reakcji, odbieralnik jest chłodzony.

 

 

---

Wyjaśnienie:

W doświadczeniu do roztworu kwasu siarkowego(VI) dodano bromek potasu, w wyniku czego w środowisku kwasowym powstał bromowodór (HBr) w reakcji wymiany pomiędzy KBr a H₂SO₄. Następnie do mieszaniny dodano alkohol etylowy, który reagował z wytworzonym HBr, prowadząc do podstawienia grupy hydroksylowej przez atom bromu i utworzenia bromoetanu. Aby wyizolować produkt, kolbę ogrzewano, przeprowadzając destylację prostą, ponieważ bromoetan ma niższą temperaturę wrzenia niż reszta mieszaniny. Wydzielający się bromoetan był skraplany i odbierany w osobnym naczyniu z lodem, aby zwiększyć wydajność reakcji (zatrzymać jak najwięcej bromoetanu w odbieralniku ze względu na jego niską temperaturę wrzenia).