a) tlenek magnezu - $MgO$  

b) tlenek glinu -  $A{l}_2{O}_3$  

c) tlenek boru  -   $B_2{O}_3$  

d) tlenek cynku  -  $ZnO$  

e) tlenek sodu   -  $N{a}_{2}O$  

f) tlenek azotu(I)  -  $N_{2}O$  

g) tlenek azotu(V)  -  $N_2{O}_5$  

h) tlenek siarki(VI)   -  $S{O}_3$  

i) tlenek berylu  -  $BeO$  

j) tlenek miedzi(I)  -  $C{u}_{2}O$  

 

---

Wyjaśnienie:

Nazwy tlenków tworzymy zapisując na początku słowo "tlenek", a następnie dodajemy nazwę drugiego pierwiastka w dopełniaczu, np. glinu, azotu, wapnia. Jeżeli pierwiastek ma kilka wartościowości, to podajemy ją w nawiasie, za pomocą cyfry rzymskiej, np. tlenek azotu(II).

Wzory tlenków tworzymy na podstawie wartościowości pierwiastków. Zapisujemy je nad symbolami pierwiastków i przepisujemy na krzyż, tak by utworzyły indeksy stechiometryczne. Jeżeli indeksy da się skrócić przez liczbę całkowitą, to skracamy je do najprostszej postaci, np. wzór tlenku ołowiu(IV) to PbO₂, a nie Pb₂O₄. Indeksów stechiometrycznych równych 1 nie zapisujemy we wzorze, np. Na₂O, a nie Na₂O₁