Rozwiązanie:

a) Odczynniki:

świeżo strącony wodorotlenek miedzi(II), wodny roztwór glukozy, kwas azotowy(V), woda bromowa, wodny roztwór wodorotlenku sodu, wodny roztwór wodorowęglanu sodu, wodny roztwór fruktozy

b)

c) Obserwacje:

W probówce 1, roztwór odbarwia się i wydzielają się pęcherzyki bezbarwnego gazu.
W probówce 2, nie zaobserwowano zmian.

d) Równanie reakcji:

---

Wyjaśnienie:

a) Świeżo strącony wodorotlenek miedzi(II) - wykrywa związki wielowodorotlenowe. Zarówno glukoza jak i fruktoza to takie związki. Nie użyjemy tego odczynnika.

Wodny roztwór glukozy - analit (substancja, którą chcemy wykryć). Potrzebujemy tego odczynnika.

Kwas azotowy(V) - wykrywa pierścienie aromatyczne w cząsteczkach białek/aminokwasów. Glukoza i fruktoza to cukry, nie zawierają pierścieni aromatycznych. Nie użyjemy tego odczynnika.

Woda bromowa, wodny roztwór wodorowęglanu sodu - do rozróżnienia glukozy od fruktozy najlepiej nadaje się wykorzystanie utleniania z użyciem wody bromowej i dodatkiem wodorowęglanu sodu. Konieczne jest zastosowanie wodorowęglanu sodu podczas reakcji, ponieważ prowadzi to do zakwaszenia środowiska, co skutecznie uniemożliwia enolizację fruktozy - nie ulega zmianie w glukozę.

Wodny roztwór wodorotlenku sodu - w wyżej opisanej reakcji potrzebujemy środowiska kwasowego. Wodny roztwór wodorotlenku sodu, będzie zapewniał zasadowe środowisko. Nie użyjemy tego odczynnika. 

Wodny roztwór fruktozy - analit. Potrzebujemy tego odczynnika. 

b) W probówce 1 dodawana jest glukoza, w 2 fruktoza.
Nazwą zwyczajową powstałego kwasu 2,3,4,5,6-pentahydroksyheksanowego jest nazwa - kwas glukonowy.

c) W probówce 1 z glukozą woda bromowa odbarwia się tworzą bromek sodu. Wydzielającym się bezbarwnym gazem jest tlenek węgla(IV).
W probówce 2 z fruktozą reakcja nie zachodzi. 

d) Możliwe jest rozróżnienie między glukozą a fruktozą, ponieważ tylko grupa aldehydowa glukozy ulega utlenieniu, co prowadzi do powstania kwasu.
Atomy bromu ulegają redukcji z 0 na -I stopień utlenienia w bromku sodu.
Atom węgla w grupie aldehydowej ulegają utlenieniu z I na IV stopnień utlenienia w tlenku węgla(IV).