I.
Kształt cząsteczki chloroformu: tetraedryczna
II.
Wzory elektronowe CHCl3 i PCl3:

III.
Atom centralny w cząsteczce chloroformu - atom węgla, nie może tworzyć wiązań koordynacyjnych, ponieważ nie posiada wolnej pary elektronowej lub wolnego orbitalu.
Atom centralny w cząsteczce trichlorku fosforu może tworzyć wiązanie koordynacyjne (pełnić w nim funkcję donora), ponieważ posiada wolną parę elektronową.
Wyjaśnienie:
Podczas rysowania wzoru elektronowego trzeba pamiętać o następujących zasadach:
- Pierwiastki dążą do uzyskania 8 elektronów walencyjnych (z wyjątkiem niektórych związku typu SF6, PCl5 w których reguła oktetu nie jest spełniona; w takich związkach w celu wyznaczenia liczby wolnych par elektronowych atomu centralnego korzystamy ze wzorów wynikających z metody VSEPR) lub 2 elektronów walencyjnych w przypadku wodoru.
- Każde pojedyncze wiązanie dostarcza obu atomom, które łączy po 1 elektronie.
- Atomy staramy się połączyć najpierw za pomocą "zwykłych" wiązań, a dopiero potem za pomocą wiązań koordynacyjnych.
- Donor wiązania koordynacyjnego (atom od którego jest skierowana strzałka) nie traci swoich 2 elektronów, a akceptor wiązania koordynacyjnego (atom do którego jest skierowana strzałka) zyskuje 2 elektrony.
- Donorami wiązania koordynacyjnego są zwykle atomy, które uzyskały oktet elektronowy przez "zwykłe" wiązania i mają wolne pary elektronowe.
Kształt drobiny zależy od dwóch czynników:
1) liczby atomów połączonych z atomem centralnym (ligandów)
2) liczby wolnych par elektronowych atomu centralnego.
W poniższej tabeli zestawiono kształty drobiny w zależności od dwóch wspomnianych czynników. Kolorem oznaczono kształty cząsteczek, których znajomość wymagana jest na egzaminie maturalnym. Pozostałe kształty mogą pojawić się w niektórych zadaniach dotyczących teorii VSEPR
| Liczba ligandów | Liczba wolnych par elektronowych atomu centralnego | Kształt cząsteczki | Hybrydyzacja atomu centralnego | Przykład związku |
| 2 | 0 | liniowy | sp | CO2, CS2 |
| 2 | 1 | kątowy | sp2 | SO2, O3 |
| 2 | 2 | kątowy | sp3 | H2O, H2S |
| 2 | 3 | liniowy | sp3d | XeF2, I3- |
| 3 | 0 | trygonalny (trójkątny) | sp2 | SO3, BCl3 |
| 3 | 1 | piramida trygonalna | sp3 | NH3, PCl3 |
| 3 | 2 | liniowy | sp3d | ClF3, BrF3 |
| 4 | 0 | tetraedryczny (tetraedr) | sp3 | CH4, BCl4- |
| 4 | 1 | zniekształcony tetraedr | sp3d | SF4 |
| 4 | 2 | kwadrat | sp3d2 | XeF4 |
| 5 | 0 | bipiramida trygonalna | sp3d | PCl5 |
| 5 | 1 | piramida kwadratowa | sp3d2 | ClF5, BrF5 |
| 6 | 0 | oktaedr | sp3d2 | SF6 |
| 6 | 1 | piramida pentagonalna | sp3d3 | XeF6 |
| 7 | 0 | bipiramida pentagonalna | sp3d3 | IF7 |
Wiązanie koordynacyjne polega na "udostępnieniu" wolnej pary elektronowej przez atom ją posiadający innemu atomowi o wolnym orbitalu. Atom udostępniający wolną parę to donor, a atom przyjmujący to akceptor.
Piotr Kuczyński
Nauczyciel chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

