Sól, której roztwór mógł być użyty w doświadczeniu to:
| NaCl | AgI | KBr | NaI | Pb(NO3)2 |
Wyjaśnienie:
Spośród wymienionych soli trudno rozpuszczalnych tylko jodek ołowiu ma barwę żółtą, zatem aby go strącić z roztworu PbCl2, należy użyć soli jodkowej.
Obliczenia:
Korzystając z równowagi ustalającej się w nasyconym roztworze PbCl2:
zapiszmy wyrażenie na iloczyn rozpuszczalności, a następnie wyznaczmy rozpuszczalność molową (s):
Liczba moli kationów Pb2+ w 5 cm3 nasyconego roztworu PbCl2 będzie równa:
Po dodaniu 2,5 cm3 roztworu NaI, stężenie Pb2+ byłoby równe:
Zapiszmy wyrażenie na równowagę ustalającą się w roztworze PbI2 oraz na iloczyn rozpuszczalności tej soli:
Znając stężenie jonów Pb2+ w roztworze końcowym, obliczmy stężenie jonów I-:
Liczba moli jonów jodkowych w roztworze końcowym była równa:
Taka sama ilość moli jonów jodkowych znajdowała się w roztworze NaI, obliczmy zatem stężenie tego roztworu, wiedząc że miał on objętość równą 2,5 cm3:
Odpowiedź. Minimalne stężenie molowe użytego roztworu NaI powinno wynosić 2,82 ⋅ 10-3 mol/dm3.
Piotr Kuczyński
Nauczyciel chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

