Biały osad pozostanie w probówkach I i II.

 

---

Wyjaśnienie:

Równania reakcji:

$\mathrm{ZnSO}{}_4+2\mathrm{KOH}\to \mathrm{Zn}(\mathrm{OH}){}_2\downarrow +\mathrm{K}{}_2\mathrm{SO}{}_4$

$\mathrm{Zn}(\mathrm{OH}){}_2+2\mathrm{KOH}\to \mathrm{K}{}_2[\mathrm{Zn}(\mathrm{OH}){}_4]$

 

Obliczamy liczbę moli ZnSO₄ użytą w doświadczeniu:

$V=1\mathrm{c}{\mathrm{m}}^3=0,001\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3$

$C_m=0,1\frac{\mathrm{mol}}{\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3}$

$C_m=\frac{n}{V}\Rightarrow n=C_m\cdot V$

$n_{\mathrm{ZnSO}{}_4}=0,1\frac{\mathrm{mol}}{\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3}\cdot 0,001\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3$

$n_{\mathrm{ZnSO}{}_4}=0,0001\mathrm{mol}$

 

W probówce I liczba moli KOH była równa

$n_{\mathrm{KOH}\mathrm{I}}=0,1\frac{\mathrm{mol}}{\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3}\cdot 0,001\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3$

$n_{\mathrm{KOH}\mathrm{I}}=0,0001\mathrm{mol}$

W probówce I reagenty zmieszano w stosunku stechiometrycznym

 

W probówce II liczba moli KOH była równa:

$n_{\mathrm{KOH}\mathrm{II}}=0,1\frac{\mathrm{mol}}{\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3}\cdot 0,002\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3$

$n_{\mathrm{KOH}\mathrm{II}}=0,0002\mathrm{mol}$ 

W probówce II użyto nadmiaru KOH o 0,0001 mol, w związku z czym połowa osadu Zn(OH)₂ ulegnie roztworzeniu do związku kompleksowego. 

 

W probówce III liczba moli KOH była równa

$n_{\mathrm{KOH}\mathrm{III}}=0,1\frac{\mathrm{mol}}{\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3}\cdot 0,006\mathrm{d}{\mathrm{m}}^3$

$n_{\mathrm{KOH}\mathrm{III}}=0,0006\mathrm{mol}$

W probówce III użyto nadmiaru KOH o 0,0005 mol, w związku z czym cały osad Zn(OH)₂ wytworzony w pierwszej reakcji, ulegnie roztworzeniu do związku kompleksowego.