Równania reakcji:

$\mathrm{CH}{}_3\mathrm{COOH}\rightleftarrows \mathrm{CH}{}_3\mathrm{COO}{}^{-}+\mathrm{H}{}^{+}$

$\mathrm{Al}{}^{3+}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\rightleftarrows [\mathrm{Al}(\mathrm{OH})]{}^{2+}+\mathrm{H}{}^{+}$
$[\mathrm{Al}(\mathrm{OH})]{}^{2+}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\rightleftarrows [\mathrm{Al}(\mathrm{OH}){}_2]{}^{+}+\mathrm{H}{}^{+}$
$[\mathrm{Al}(\mathrm{OH}){}_2]{}^{+}+\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}\rightleftarrows \mathrm{Al}(\mathrm{OH}){}_3+\mathrm{H}{}^{+}$

 

---

Wyjaśnienie:

Kwas octowy jest kwasem słabym dlatego jego dysocjacja nie zachodzi w 100%.

Kation magnezu ulega hydrolizie w bardzo niewielkim stopniu, dlatego odczyn roztworu MgSO₄ jest obojętny.

Ałuny to związki zawierające kationy pochodzące od dwóch różnych metali. Podczas rozpuszczania w wodzie ałuny dysocjują z uwolnieniem obu kationów. Równanie dysocjacji ałunu glinowo-potasowego wygląda następująco:

$\mathrm{KAl}(\mathrm{SO}{}_4){}_2\stackrel{\mathrm{H}{}_2\mathrm{O}}{\to }\mathrm{K}{}^{+}+\mathrm{Al}{}^{3+}+2\mathrm{SO}{}_4{}^{2-}$

Jon Al³⁺ pochodzi od słabej zasady (Al(OH)₃), z tego powodu ulega on hydrolizie z wydzieleniem jonów H⁺.