Równanie reakcji:
Substraty: węgiel, tlen
Produkty: tlenek węgla(IV)
Równanie reakcji:
Substraty: tlenek żelaza(III), glin
Produkty: tlenek glinu, żelazo
Równanie reakcji:
Substraty: tlenek glinu
Produkty: glin, tlen
Wyjaśnienie:
Zadanie zaczynamy od odczytania symboli konkretnych pierwiastków z układu okresowego. Dla większości pierwiastków np.: glinu (Al), węgla (C), żelaza (Fe) sytuacja jest prosta - konstruując zapis równania reakcji zapisujemy w odpowiednich miejscach ich symbole. Tlen należy do wyjątków - pierwiastków które w stanie wolnym występują w postaci cząsteczek dwuatomowych: O2 (inne wyjątki to wodór H2, azot N2, fluor F2, chlor Cl2, brom Br2 oraz jod I2).
Następnie konstruujemy wzory sumaryczne tlenków. Aby zrobić to poprawnie musimy znać wartościowość pierwiastka który tworzy dany tlenek. Może ona:
- być podana w nawiasie okrągłym w nazwie związku, np. tlenek węgla(IV) ⇒ węgiel ma wartościowość IV.
- być stała - wtedy musimy ją znać na pamięć (nie podaje się jej w nawiasie okrągłym)
Najważniejsze tlenki, w których nazwie nie podajemy wartościowości (bo jest stała):
|
Wzór |
Nazwa |
Wartościowość pierwiastka |
Wskazówka |
|
H2O |
tlenek wodoru (woda) |
I |
Wartościowość pierwiastków |
|
Li2O |
tlenek litu |
I |
|
|
Na2O |
tlenek sodu |
I |
|
|
K2O |
tlenek potasu |
I |
|
|
MgO |
tlenek magnezu |
II |
Wartościowość pierwiastków |
|
CaO |
tlenek wapnia |
II |
|
|
BaO |
tlenek baru |
II |
|
|
ZnO |
tlenek cynku |
II |
Wartościowość cynku (Zn) zawsze wynosi II, a glinu (Al) – zawsze III. |
|
Al2O3 |
tlenek glinu |
III |
Znając wartościowość pierwiastka który twory tworzy tlenek wystarczy skorzystać z metody przepisania wartościowości na krzyż, tak jak podano to na poniższym schemacie:

W tym celu:
-
Zapisujemy symbole danego pierwiastka oraz tlenu.
-
Zapisujemy nad nimi ich wartościowości.
-
Przepisujemy wartościowości pierwiastków w miejsce indeksów stechiometrycznych, tj. „na krzyż”.
-
Otrzymane liczby skracamy tak, aby otrzymać możliwie najmniejsze liczby całkowite (jeżeli jest taka konieczność). W tlenkach skracamy liczby, gdy pojawią się wartościowości: 2 i 2, 2 i 4 oraz 2 i 6 (skracamy dzieląc przez 2 odpowiednio do 1 i 1, 1 i 2, 1 i 3)
-
Jeżeli gdzieś pojawi się cyfra 1, nie zapisujemy jej w indeksie stechiometrycznym.
Po wykonaniu tych kroków otrzymujemy nieuzgodnione równania reakcji:
Dobieramy współczynniki stechiometryczne w taki sposób aby po obu stronach równania znalazło się tyle samo atomów danego pierwiastka. Pierwsze równanie okazuje się być już zbilansowane (po obu stronach znajduje się po 1 atom węgla i po dwa atomy tlenu).
W drugim równaniu zaczynamy od zbilansowania ilości atomów glinu i żelaza, otrzymujemy równanie:
w którym po obu stronach równania występuje również taka sama ilość atomów tlenu (po 3 atomy).
Trzecie równanie jest jednym z najtrudniejszych przykładów. Na samym początku bilansowania zauważamy, że po jednej stronie równania znajdują się 3 atomy pewnego pierwiastka a po drugiej 2. Tym pierwiastkiem tutaj jest tlen. W takiej sytuacji zaczynamy od zbilansowania ilości dokładnie tego atomu:
Teraz po obu stronach znajduje się po 6 atomów tlenu. Pozostaje jedynie uzgodnić ilość atomów glinu po obu stronach równania:
Substraty to pierwiastki i związki chemiczne które znajdują się po lewej stronie równania reakcji (są niezbędne do jej zajścia). Produkty znajdują się po prawej stronie równania (powstają w wyniku danej przemiany).
Kamil Kwiatkowski
Nauczyciel chemii
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

