Rozwiązanie:
Probówka z etanolem: brak zmian (niebieski, galaretowaty osad wodorotlenku miedzi(II))
Probówka z glukozą: powstaje ceglastoczerwony osad
Probówka z sacharozą: po ogrzaniu wytrąca się czarny osad
Probówka z albuminą: powstaje fioletowy roztwór
Wskazówka:
Świeżo strącony wodorotlenek miedzi(II) można użyć do:
-
wykrywania w związkach co najmniej dwóch grup hydroksylowych występujących przy sąsiednich atomach węgla. W wyniku reakcji powstaje związek kompleksowy, roztwór przyjmuje szafirowy kolor.
-
wykrywania grupy aldehydowej w cukrach, tak zwana próba Trommera. Ta próba wymaga dodatkowego ogrzewania próbki. W wyniku reakcji można zaobserwować właściwości redukujące związku, powstaje ceglastoczerwony osad. W próbce dającej negatywny wynik można zaobserwować czarny osad tlenku miedzi(II).
- wykrywania wiązania peptydowego (próba biuretowa). Aby próba dała pozytywny wynik (roztwór przyjmuje fioletową barwę) w związku muszą występować co najmniej dwa wiązania peptydowe bezpośrednio obok siebie lub oddzielone nie więcej niż jednym atomem węgla.
Monika Tarasek
Nauczycielka chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
