W doświadczeniu zaszła następująca reakcja:
Wiemy, że wśród gazów opuszczających układ wciąż znajdowało się 10% początkowej objętości SO2.
Obliczmy więc, jaka objętość SO2 faktycznie wzięła udział w reakcji:
W reakcji wzięło udział 18 dm3 SO2 (w warunkach normalnych). Wiedząc, że masa 1 mola cząsteczek SO2 (o masie równej masie cząsteczkowej tego gazu) zajmuje objętość 22,4 dm3 policzmy ile gramów będzie stanowić 18 dm3.
Wiemy, że w reakcji wzięło udział 51,4 g SO2.
Z równania reakcji wynika, że z jedną cząsteczką SO2 reaguje 1 cząsteczka CaCO3. Obliczmy zatem, ile gramów CaCO3 przereaguje z 51,4 g SO2:
W reakcji wzięło udział 80 g CaCO3, a w roztworze pozostało dodatkowe 20 g tego związku.
Aby wyznaczyć o ile wzrosła masa zawiesiny po reakcji, musimy obliczyć masę powstałego siarczanu(IV) wapnia.
Wiemy, że z 64 g SO2 powstaje 120 g CaSO3, obliczmy zatem masę CaCO3 powstałego z 51,4 g SO2:
W reakcji powstało 96g CaSO3. W roztworze znajdowało się jeszcze 20g pozostałego CaCO3. Całkowita masa roztworu po reakcji wynosiła więc:
Masa ta wzrosła więc o 16g w stosunku do masy początkowej roztworu
Odpowiedź: Masa wzrosła o 16 g.
Dominika Struzik
Nauczycielka chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

