Iloczyn rozpuszczalności węglanu wapnia:

${\mathrm{K}}_{\mathrm{CaCO}{}_3}=3,36\cdot 10^{-9}$

Iloczyn rozpuszczalności węglanu magnezu:   

$\mathrm{K}{}_{{\mathrm{MgCO}}_3}=6,82\cdot 10^{-6}$

Rozstrzygnięcie : Obecność MgCO₃ zmniejsza stężenie kationów Ca²⁺ w wodzie pozostającej w równowadze ze składnikami skały.

Wyjaśnienie: Stężenie kationów wapnia Ca²⁺ w skale zawierającej wyłącznie CaCO₃ będzie równe pierwiastkowi kwadratowemu z iloczynu rozpuszczalności węglanu wapnia (przy założeniu, w uproszczeniu, że w wodzie nie występują inne dodatkowe jony). MgCO₃ ma wyższy iloczyn rozpuszczalności niż CaCO₃, więc, w skale zawierającej obie te sole, w momencie osiągnięcia maksymalnego stężenia anionów CO₃^2- i kationów Ca²⁺, węglan magnezu będzie nadal ulegał dysocjacji. Jego rozpuszczanie będzie prowadziło do zwiększenia stężenia anionów węglanowych, co z kolei spowoduje wytrącanie się większej ilości kationów wapnia z roztworu, a tym samym obniżenie ich stężenia w porównaniu do wody znajdującej się w równowadze ze skałą zawierającą wyłącznie CaCO₃.