Rozwiązanie:

a)

Na początku obliczmy masę i liczbę moli niklu i manganu znajdujące się w 10 g stopu

$m_{Ni}=0,67\cdot 10\text{g}=6,7\text{g}$   

$n_{Ni}=\frac{6,7\text{g}}{59\frac{\text{g}}{\text{mol}}}=0,114\text{mol}$  

$m_{Mn}=0,01\cdot 10\text{g}=0,1\text{g}$  

$n_{Mn}=\frac{0,1\text{g}}{55\frac{\text{g}}{\text{mol}}}=1,8\cdot {10}^{-3}\text{mol}$   

Z równań reakcji widzimy, że na 1 mol niklu i 1 mol manganu potrzeba po dwa mole kwasu solnego. Obliczmy ile moli kwasu solnego potrzebujemy aby nasze ilości metali przereagowały:

$1\text{mol}Ni-2\text{mol}HCl$  

$0,114\text{mol}Ni-x$  

$x=0,228\text{mol}HCl$  

 

$1\text{mol}Mn-2\text{mol}HCl$  

$1,8\cdot {10}^{-3}\text{mol}Mn-x$  

$x=3,6\cdot {10}^{-3}\text{mol}$  

Łącznie potrzebujemy więc:

$n_{HCl}=0,228\text{mol}+3,6\cdot {10}^{-3}\text{mol}=0,2316\text{mol}$  

Dysponujemy roztworem o stężeniu 0,5 mol/dm³, a więc musimy użyć go:

$V=\frac{n}{Cm}$  

$V=\frac{0,2316\text{mol}}{0,5\frac{\text{mol}}{{\text{dm}}^3}}=0,4632{\text{dm}}^3$  

Odpowiedź: Należy użyć 0,464 dm³ kwasu solnego.

 

b)

1. Miedź w szeregu elektrochemicznym metali znajduje się za wodorem i nie wypiera wodoru z rozcieńczonego kwasu siarkowego(VI).

2. Miedź nie reaguje z kwasem solnym ponieważ kwas ten nie należy do kwasów utleniających.