I. benzenol                               A / B / C / D / E / F / G / H  

II. glicerol                            A / B / C / D / E / F / G / H   

III. tetrachlorometan                  A / B / C / D / E / F / G / H   

IV. fenylometanol                       A / B / C / D / E / F / G / H   

V. 2-metylopropan-1-ol              A / B / C / D / E / F / G / H   

VI. trichlorometan                       A / B / C / D / E / F / G / H   

VII. 2-metylobenzenol                 A / B / C / D / E / F / G / H   

VIII. 3,3-dimetylobutan-2-ol         A / B / C / D / E / F / G / H   

 

---

Wyjaśnienie:

Tworzenie nazw jednofunkcyjnych pochodnych węglowodorów:

1. Zidentyfikuj najdłuższy łańcuch węglowy. Jeśli we wzorze znajdują się grupy funkcyjne (np. -OH, -CHO, -CO) powinny znajdować się w łańcuchu głównym. Podstawa nazwy będzie pochodzić od nazwy odpowiedniego alkanu o takiej samej liczbie atomów węgla.

2. Zaczynając od końca najbliższego grupie funkcyjnej ponumeruj atomy węgla w głównym łańcuchu, tak aby węgiel przy grupie funkcyjnej (lub w grupie funkcyjnej) otrzymał najniższy możliwy numer.

3. Dodaj odpowiednią końcówkę do nazwy alkanu odpowiadającego liczbie atomów węgla w głównym łańcuchu, np.:

• “-ol” - alkohol lub fenol: grupa -OH
• “-al” - aldehyd: grupa -CHO
• “-on” - keton: grupa -CO

4. Dodaj podstawniki:

• Zidentyfikuj wszystkie podstawniki przyłączone do łańcucha głównego.
• Ustal położenie podstawników zgodnie z numeracją łańcucha głównego.
• Dodaj nazwy podstawników oraz ich lokanty jako przedrostki przed nazwą głównego łańcucha.