Po porównaniu stałych dysocjacji kwasu chlorowego(I) i kwasu chlorowego(III) można stwierdzić, że w cząsteczce kwasu chlorowego(I) wiązanie O-H jest  mniej spolaryzowane niż w cząsteczce kwasu chlorowego(III). Wodny roztwór kwasu chlorowego(I) ma więc wyższe pH od roztworu kwasu chlorowego(III) o tym samym stężeniu molowym. W wodnych roztworach soli sodowych tych kwasów uniwersalny papierek wskaźnikowy przyjmuje niebieskie zabarwienie.

 

Wyjaśnienie: Kwas chlorowy(III) jest kwasem mocniejszym od kwasu chlorowego(I), a więc wiązanie O-H w tym kwasie będzie bardziej spolaryzowane. Tym samym pH roztworu kwasu chlorowego(I) będzie wyższe od pH roztworu kwasu chlorowego(III). Kwasy chlorowe(I) i (III) są słabymi kwasami i ich sole sodowe mają odczyn zasadowy.