1. Lit ma wyższą wartości pierwszej energii jonizacji niż sód, ponieważ w jego atomie elektron walencyjny znajduje się  bliżej jądra niż elektron walencyjny w atomie sodu. Oznacza to, że trudniej oderwać elektron walencyjny atomu litu niż elektron walencyjny atomu sodu.

2. Wartości drugiej energii jonizacji berylu i magnezu są dużo niższe niż wartości drugiej energii jonizacji litu i sodu, ponieważ atomy litowców po utracie jednego elektronu uzyskują trwałą konfigurację gazów szlachetnych. Atomy berylu, gdy oddają elektrony walencyjne, przechodzą w dodatnio naładowane jony o konfiguracji elektronowej helu, natomiast atomy magnezu - w dodatnio naładowane jony o konfiguracji elektronowej neonu.