Zaczynamy od obliczenia ilości moli obu użytych soli w ich roztworach:

$C_m=\frac{n_s}{V_r}\text{/}\cdot V_r$  

$n_s=C_m\cdot V_r$  

$n_{Pb{\left(N{O}_3\right)}_2}=0,021\frac{mol}{d{m}^3}\cdot 39c{m}^3=0,021\frac{mol}{d{m}^3}\cdot 0,039d{m}^3=0,000819mola$  

$n_{KCl}=0,018\frac{mol}{d{m}^3}\cdot 54c{m}^3=0,018\frac{mol}{d{m}^3}\cdot 0,054d{m}^3=0,000972mola$  

Zapisujemy równania dysocjacji obu użytych soli:

$Pb{\left(N{O}_3\right)}_2\to P{b}^{2+}+2N{O}_3^{-}$  

$KCl\to K^{+}+C{l}^{-}$  

Widzimy, że stosunek molowy Pb(NO₃)₂ do Pb²⁺ a także stosunek molowy KCl do Cl^- wynoszą 1:1. Oznacza to, że w otrzymanym roztworze znajduje się 0,000819 mola jonów Pb²⁺ oraz 0,000972 mola jonów Cl^-.

Po zmieszaniu obu roztworów objętość nowo otrzymanego roztworu wynosi 39 cm³ + 54 cm³ = 93 cm³.

Liczymy stężenia obu interesujących nas jonów w otrzymanym roztworze:

$\left[P{b}^{2+}\right]=\frac{0,000819mola}{93c{m}^3}=\frac{0,000819mola}{0,093d{m}^3}=0,0088\frac{mol}{d{m}^3}$  

$\left[C{l}^{-}\right]=\frac{0,000972mola}{93c{m}^3}=\frac{0,000972mola}{0,093d{m}^3}=0,01045\frac{mol}{d{m}^3}$  

Zapisujemy równanie reakcji zachodzącej pomiędzy tymi jonami:

$P{b}^{2+}+2C{l}^{-}\to PbC{l}_2$  

Liczymy iloczyn stężeń jonów:

$I_j=\left[P{b}^{2+}\right]\cdot {\left[C{l}^{-}\right]}^2=0,0088\cdot {0,01045}^2=9,61\cdot {10}^{-7}$  

Iloczyn stężeń jonów w otrzymanym roztworze jest niższy niż podany w zadaniu iloczyn rozpuszczalności chlorku ołowiu(II) zatem nie wytrąci się osad.