Zapiszmy ogóle równanie dysocjacji soli:

$A{g}_{2}S{O}_4\stackrel{H_{2}O}{\to }2A{g}^{+}+S{O}_4^{2-}$  

Wyrażenie na iloczyn rozpuszczalności reakcji to:

$K_s={\left[A{g}^{+}\right]}^2\cdot \left[S{O}_4^{2-}\right]$  

Iloczyn rozpuszczalności siarczanu(VI) srebra(I) to:

$K_s=1,45\cdot {10}^{-5}$  

Obliczamy stężenie jonów srebra(I) oraz jonów siarczanowych(VI):

$c_{A{g}^{+}}=\frac{0,003mol}{0,025{\text{dm}}^3}=0,12\frac{\text{mol}}{{\text{dm}}^3}$  

$c_{S{O}_4^{2-}}=\frac{0,001mol}{0,025{\text{dm}}^3}=0,04\frac{\text{mol}}{{\text{dm}}^3}$  

Obliczamy czy wytrąci się osad, czy roztwór będzie klarowny:

$K_s={0,12}^2\cdot 0,04=5,76\cdot {10}^{-4}>1,45\cdot {10}^{-5}$  

Z obliczeń wynika, że wytrąci się osad.

 

Odpowiedź: W 25 cm³ roztworu wodnego w temperaturze 25 ℃ nie może znajdować się 0,003 mola kationów srebra(I) i 0,001 mola anionów siarczanowych(VI). Układ będzie składał się z dwóch faz - ciekłej (roztwór) i stałej (osad).