a) Glicyna to nazwa zwyczajowa:

    A. kwasu 2-aminopropanowego 

    B. kwasu aminoetanowego

    C. kwasu 2,6-diaminoheksanowego

    D. kwasu 2-amino-3-hydroksypropanowego

   

b) Poprawne obserwacje:

    A. Glicyna dobrze rozpuszcza się w wodzie.

    B. Uniwersalny papierek wskaźnikowy w roztworze glicyny zmienił barwę na czerwoną.

    C. Roztwór wodorotlenku sodu z fenoloftaleiną odbarwił się po dodaniu roztworu glicyny.

    D. Kwas chlorowodorowy z oranżem metylowym po dodaniu do roztworu glicyny zmienił barwę na intensywnie czerwoną.

 

c) Na podstawie przeprowadzonego doświadczenia chemicznego wnioskujemy, że wodny roztwór glicyny ma odczyn  A / B, ponieważ uniwersalny papierek wskaźnikowy po zanurzeniu w roztworze C / D . Glicyna jest związkiem o charakterze   E / F, ponieważ reaguje G / H / I .

 

d) Forma jonowa glicyny, która będzie dominowała w rozorze o pH = 11  -   A

 

 

---

Wyjaśnienie:

Glicyna (kwas aminoetanowy) jest krystalicznym ciałem stałym dobrze rozpuszczalnym w wodzie.

Posiada dwie grupy funkcyjne (aminową i karboksylową) dlatego wykazuje charakter amfoteryczny - reaguje zarówno z kwasami jak i zasadami.

Glicyna w reakcji z NaOH tworzy sól i wodę - zasadowy środowisko jest więc zobojętniane i fenoloftaleina się odbarwia.

Glicyna w reakcji z HCl tworzy chlorowodorek glicyny - kwasowe środowisko jest więc zobojętniane i oranż metylowy zmienia kolor na pomarańczowy.

W pH większym od pI danego aminokwasu występuje on w formie anionowej (grupa -COOH traci proton).