a) Glicyna to nazwa zwyczajowa:
A. kwasu 2-aminopropanowego
B. kwasu aminoetanowego
C. kwasu 2,6-diaminoheksanowego
D. kwasu 2-amino-3-hydroksypropanowego
b) Poprawne obserwacje:
A. Glicyna dobrze rozpuszcza się w wodzie.
B. Uniwersalny papierek wskaźnikowy w roztworze glicyny zmienił barwę na czerwoną.
C. Roztwór wodorotlenku sodu z fenoloftaleiną odbarwił się po dodaniu roztworu glicyny.
D. Kwas chlorowodorowy z oranżem metylowym po dodaniu do roztworu glicyny zmienił barwę na intensywnie czerwoną.
c) Na podstawie przeprowadzonego doświadczenia chemicznego wnioskujemy, że wodny roztwór glicyny ma odczyn A / B, ponieważ uniwersalny papierek wskaźnikowy po zanurzeniu w roztworze C / D . Glicyna jest związkiem o charakterze E / F, ponieważ reaguje G / H / I .
d) Forma jonowa glicyny, która będzie dominowała w rozorze o pH = 11 - A

Wyjaśnienie:
Glicyna (kwas aminoetanowy) jest krystalicznym ciałem stałym dobrze rozpuszczalnym w wodzie.
Posiada dwie grupy funkcyjne (aminową i karboksylową) dlatego wykazuje charakter amfoteryczny - reaguje zarówno z kwasami jak i zasadami.
Glicyna w reakcji z NaOH tworzy sól i wodę - zasadowy środowisko jest więc zobojętniane i fenoloftaleina się odbarwia.
Glicyna w reakcji z HCl tworzy chlorowodorek glicyny - kwasowe środowisko jest więc zobojętniane i oranż metylowy zmienia kolor na pomarańczowy.
W pH większym od pI danego aminokwasu występuje on w formie anionowej (grupa -COOH traci proton).
Katarzyna Kamińska
Nauczycielka chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

