Przyjmujemy, że podane stężenia, to stężenia właśnie w momencie, w którym stężenie tlenu zmalało już o 2 mol/dm³.

Zaczynamy od obliczenia szybkości reakcji w tym momencie:

$v_2=k\cdot {\left(C_{\mathrm{HCl}}\right)}^4\cdot C_{\mathrm{O}{}_2}=k\cdot {10}^4\cdot 3=30000\cdot k$  

Zakładamy, że objętość reakcyjna wynosi 1 dm³. Oznacza to, że w momencie, w którym stężenie tlenu zmniejszyło się o 2 mol/dm³, przereagowały 2 mole tlenu, a zatem początkowe stężenie tlenu wynosiło 3+2= 5 mol/dm³. Z równania reakcji wynika, że HCl i O₂ reagują w stosunku molowym 4:1. Oznacza to, że w czasie w którym przereagowały 2 mole O₂, przereagowało też 8 moli HCl. Początkowe stężenie HCl wynosiło zatem 10+8= 18 mol/dm³. Liczymy początkową szybkość reakcji:

$v_1=k\cdot {\left(C_{\mathrm{HCl}}\right)}^4\cdot C_{\mathrm{O}{}_2}=k\cdot {18}^4\cdot 5=524880\cdot k$  

Odpowiedź: Stosunek szybkości początkowej, do szybkości w podanym momencie wynosi:

$\frac{v_1}{v_2}\approx \frac{35}{2}$       

UWAGA, odpowiedź podana w książce jest błędna. Przy tak sformułowanej treści zadania bardziej intuicyjnym jest, iż podane stężenia są tymi po przereagowaniu podanej ilości tlenu i należy obliczyć stężenia początkowe, a nie że początkowymi są te podane. Nawet gdyby jednak uznać podane wartości jako początkowe i dopiero od nich liczyć zmianę stężenia tlenu o 2 dm³, to i tak wynik byłby inny niż w odpowiedziach, gdyż ten z książki nie uwzględnia zmiany stężenia HCl, a ten przecież także ulega reakcji i zmienia swoje stężenie.