a)
Problem badawczy: Badanie wpływu pH na właściwości utleniające manganianu(VII) potasu.
b)
Hipoteza: Im niższe pH środowiska tym manganian(VII) potasu wykazuje silniejsze właściwości utleniające.
c)
Nazwy systematyczne odczynników:
KMnO4 - manganian(VII) potasu,
Na2SO3 - siarczan(IV) sodu,
NaOH - wodorotlenek sodu,
H2SO4 - kwas siarkowy(VI).
d)
Obserwacje: W probówce 1. fioletowy roztwór odbarwia się i wytrąca się brunatny osad.
W probówce 2. filetowy roztwór zmienia barwę na zieloną.
W probówce 3. fioletowy roztwór odbarwił się stał się (bezbarwny) bladoróżowy.
Wniosek: Aniony manganianowe(VII) w zależności od środowiska reakcji chemicznej redukują się do:
MnO2 (w środowisku obojętnym),
MnO42- (w środowisku zasadowym),
Mn2+ (w środowisku kwasowym).
Wniosek: Im niższa jest wartość pH, tym silniejsze są właściwości utleniające anionów manganianowych(VII).
e)
Probówka 1.:
Probówka 2.:
Probówka 3.:
Wyjaśnienie:
Poniżej znajdują się bilanse jonowo-elektronowe równań reakcji zachodzących w omawianym eksperymencie.
Probówka 1
Niezbilansowane równanie reakcji:
Równanie w formie jonowej skróconej z uwzględnieniem stopni utlenienia pierwiastków, które zmieniają je podczas reakcji:
Połówkowe równania reakcji:
- utleniania:
- redukcji:
Zbilansowane równanie w postaci jonowej:
oraz cząsteczkowej:
Probówka 2
Niezbilansowane równanie reakcji:
Równanie w formie jonowej skróconej z uwzględnieniem stopni utlenienia pierwiastków, które zmieniają je podczas reakcji:
Połówkowe równania reakcji:
- utleniania:
- redukcji:
Zbilansowane równanie w postaci jonowej:
oraz cząsteczkowej:
Probówka 3
Niezbilansowane równanie reakcji:
Równanie w formie jonowej skróconej z uwzględnieniem stopni utlenienia pierwiastków, które zmieniają je podczas reakcji:
Połówkowe równania reakcji:
- utleniania:
- redukcji:
Zbilansowane równanie w postaci jonowej:
oraz cząsteczkowej:
Przypominamy podstawowe wiadomości dotyczące określania stopni utlenienia pierwiastków oraz bilansowania równań reakcji redoks:
Reguły dotyczące stopni utlenienia:
- Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w obojętnym związku jest równa 0.
- Suma stopni utlenienia wszystkich atomów w jonie jest równa ładunkowi tego jonu.
- Tlen w związkach przyjmuje zwykle -II stopień utlenienia (w H2O2 -I, a w OF2 +II).
- Wodór w związkach przyjmuje zwykle +I stopień utlenienia (w wodorkach metali -I).
- Metale w związkach przyjmują dodatnie stopnie utlenienia równe ich wartościowości.
- Pierwiastki w stanie wolnym mają stopień utlenienia równy 0.
Utleniacz to substrat, którego pierwiastek/jeden z pierwiastków obniża stopień utlenienia.
Reduktor to substrat, którego pierwiastek/jeden z pierwiastków zwiększa stopień utlenienia.
Utlenianie - proces w którym bierze udział reduktor, dochodzi w nim do zwiększenia stopnia utlenienia.
Redukcja - proces w którym bierze udział utleniacz, dochodzi w nim do obniżenia stopnia utlenienia.
Aby zapisać zbilansowane równania procesów utleniania i redukcji postępujemy zgodnie z poniższym schematem:
-
Ustalamy stopnie utlenienia wszystkich atomów.
-
Sprawdzamy, które pierwiastki zmieniły swój stopień utlenienia
-
Pierwiastek obniża stopień utlenienia przyjmując elektrony, a zwiększa stopień utlenienia oddając elektrony. Dopisujemy odpowiednią ilość elektronów po lewej stronie w procesie redukcji, a po prawej stronie w procesie utlenienia
-
Uzgadniamy ładunki po lewej i po prawej stronie dopisując jony H3O+ /H+ lub jony OH-, To jakich jonów możemy użyć zależy od środowiska:
- środowisko kwaśne ⇒ H3O+/H+
- środowisko obojętne ⇒ H3O+/H+ lub OH- (staramy się użyć takiego jonu, aby po lewej stronie dopisać H2O)
- środowisko zasadowe ⇒ OH- -
Sprawdzamy czy ilości atomów są takie same po lewej i po prawej stronie. Jeśli nie zgadza się ilość atomów tlenu i wodoru dopisujemy cząsteczki wody w odpowiedniej ilości po lewej lub prawej stronie.
- Jeżeli ilości elektronów biorących udział w utlenianiu i redukcji są różne, to mnożymy równania przez odpowiednie liczby, tak aby ilość elektronów w utlenianiu i redukcji była identyczna.
- Dodajemy stronami równanie utleniania i redukcji, a następnie porządkujemy substancje, tak aby znajdowały się po odpowiedniej stronie równania.
Dominika Struzik
Nauczycielka chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

