Wzór cząsteczki kwasu azotowego(V):

| Odpowiedź | Liczba wolnych par elektronowych | Liczba wiązań kowalencyjnych spolaryzowanych | |
| wszystkich | koordynacyjnych | ||
| A | 6 | 4 | 1 |
| B | 7 | 5 | 1 |
| C | 4 | 5 | 0 |
| D | 5 | 5 | 1 |
Wyjaśnienie:
Typ wiązania chemicznego można w przybliżeniu określić na podstawie różnicy elektroujemności między pierwiastkami:
-
wiązanie jonowe - różnica elektroujemności większa niż 1,7
-
wiązanie kowalencyjne spolaryzowane - różnica elektroujemności większa od 0
-
wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane - różnica elektroujemności równa 0
Niektórzy autorzy wiązanie kowalencyjne spolaryzowane uznają dopiero od różnicy elektroujemności większej niż 0,4
Podczas rysowania wzoru elektronowego trzeba pamiętać o następujących zasadach:
- Pierwiastki dążą do uzyskania 8 elektronów walencyjnych (z wyjątkiem niektórych związku typu SF6, PCl5 w których reguła oktetu nie jest spełniona; w takich związkach w celu wyznaczenia liczby wolnych par elektronowych atomu centralnego korzystamy ze wzorów wynikających z metody VSEPR) lub 2 elektronów walencyjnych w przypadku wodoru.
- Każde pojedyncze wiązanie dostarcza obu atomom, które łączy po 1 elektronie.
- Atomy staramy się połączyć najpierw za pomocą "zwykłych" wiązań, a dopiero potem za pomocą wiązań koordynacyjnych.
- Donor wiązania koordynacyjnego (atom od którego jest skierowana strzałka) nie traci swoich 2 elektronów, a akceptor wiązania koordynacyjnego (atom do którego jest skierowana strzałka) zyskuje 2 elektrony.
- Donorami wiązania koordynacyjnego są zwykle atomy, które uzyskały oktet elektronowy przez "zwykłe" wiązania i mają wolne pary elektronowe.
Dominika Struzik
Nauczycielka chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

