Rozwiązanie 1:

Wszystkie roztwory koloidalne wykazują efekt Tyndalla, czyli  rozpraszają wiązkę światła. Aby wykazać, że kleik skrobiowy jest roztworem koloidalnym wystarczy przepuścić wąską wiązkę światła (np. z lasera) przez znajdujący się w przezroczystym naczyniu kleik skrobiowy. Światło po przejściu przez kleik skrobiowy powinno tworzyć charakterystyczny stożek ukazujący rozproszenie światła na cząsteczkach koloidu.

---

Rozwiązanie 2:

Sprzęt laboratoryjny: zlewka, latarka

Odczynniki laboratoryjne: kleik skrobiowy

Instrukcja do doświadczenia:

Należy przyciemnić pomieszczenie - wyłączyć światło i zasłonić okna. Zlewkę oświetlamy za pomocą latarki.

Schemat doświadczenia:

Obserwacje: Światło skierowane na zlewkę z kleikiem skrobiowym tworzy stożek.

Wnioski: W zlewce znajduje się koloid. Zachodzi efekt Tyndalla, który jest charakterystyczny dla koloidów. Wiązka światła w koloidzie ulega rozproszeniu.