Doświadczenie 1

I. Część płytki cynkowej się rozpuści, osadzi się na niej równomolowa ilość miedzi. Zajdzie reakcja opisana równaniem:

n+Cu2+ → Zn2++CuZn+Cu2+ → Zn2++Cu 

1 mol cynku zostanie zastąpiony 1 molem miedzi, a więc 65g zostanie zamienione przez 63 g, czyli masa płytki zmaleje.

II. W tym doświadczeniu reakcja chemiczna nie zachodzi, masa płytki pozostaje więc bez zmian

III.  Część płytki z żelaza się rozpuści, osadzi się na niej równomolowa ilość miedzi. Zajdzie reakcja opisana równaniem:

e+Cu2+ → Fe2++CuFe+Cu2+ → Fe2++Cu  

1 mol żelaza zostanie zastąpiony 1 molem miedzi, a więc 56g zostanie zamienione przez 63 g, czyli masa płytki wzrośnie.

 

Doświadczenie 2

IV. Część płytki cynkowej się rozpuści, osadzi się na niej dwukrotnie większa ilość miedzi. Zajdzie reakcja opisana równaniem:

$Zn+2A{g}^{+}\to Z{n}^{2+}+2Ag$  

 

1 mol cynku zostanie zastąpiony 2 molami srebra, a więc 65g zostanie zamienione przez 216 g, czyli masa płytki wzrośnie.

V. Część płytki żelaznej się rozpuści, osadzi się na niej dwukrotnie większa ilość srebra. Zajdzie reakcja opisana równaniem:

$Fe+2A{g}^{+}\to F{e}^{2+}+2Ag$  

1 mol żelaza zostanie zastąpiony 2 molami srebra, a więc 56g zostanie zamienione przez 216 g, czyli masa płytki wzrośnie.

VI. Część płytki miedziowej się rozpuści, osadzi się na niej dwukrotnie większa ilość srebra. Zajdzie reakcja opisana równaniem:

$Cu+2A{g}^{+}\to C{u}^{2+}+2Ag$   

1 mol miedzi zostanie zastąpiony 2 molami srebra, a więc 63g zostanie zamienione przez 216 g, czyli masa płytki wzrośnie.

 

Swoją masę w obu doświadczeniach zwiększa więc płyta wykonana z żelaza