Dane:

$V_{HN{O}_3}=78{\text{cm}}^3$  

$d_{HN{O}_3}=1,21\frac{\text{g}}{{\text{cm}}^3}$  

$Cp=35\%$  

$V_{KOH}=250{\text{cm}}^3$  

$Cm=2\frac{\text{mol}}{{\text{dm}}^3}$  

 

1. Na początku obliczmy masę roztworu kwasu

$m_{HN{O}_3}=78{\text{cm}}^3\cdot 1,21\frac{\text{g}}{{\text{cm}}^3}=94,38\text{g}$  

2. Następnie obliczamy masę kwasu zawartego w tym roztworze

$m_s=0,35\cdot 94,38\text{g}=33\text{g}$  

3. Obliczamy liczbę moli tego kwasu

$M_{HN{O}_3}=63\frac{\text{g}}{\text{mol}}$  

$n=\frac{m}{M}=\frac{33\text{g}}{63\frac{\text{g}}{\text{mol}}}=0,52\text{mol}$  

4. Obliczamy liczbę moli KOH

$n=0,25{\text{dm}}^3\cdot 2\frac{\text{mol}}{{\text{dm}}^3}=0,5\text{mol}$  

5. Zapiszmy równanie reakcji zobojętniania kwasu azotowego(V) zasadą potasową

$HN{O}_3+KOH\to KN{O}_3+H_{2}O$  

Z równania wynika, że aby całowicie zobojętnić 1 mol kwasu azotowego(V) potrzebujemy 1 mol KOH. Oznacza to, że kwas i zasada w tym przypadku reagują w stosunku 1:1.

My w roztworze mamy 0,52 mol kwasu i 0,50 mol zasady. Oznacza to, że zobojętniania nie zajdzie w sposób całkowity, ponieważ w roztworze znajduje się więcej kwasu niż zasady.

 

Hipoteza nie była poprawna. Odczyn roztworu nie jest obojętny, ponieważ w roztworze stężenie jonów H⁺ jest większe od stężenia jonów OH^-. Fenoloftaleina, będąca wskaźnikiem w tym doświadczeniu, nie pozwala na określenie czy badany roztwór jest obojętny, czy też lekko kwasowy.