Im dłuższy łańcuch węglowodorowy, tym gorzej spala się on w tlenie - płomień jest wtedy bardzo kopcący a sama substancja zapala się dopiero po podgrzaniu. 

Aby więc udowodnić, że nafta zwiera cząsteczki węglowodorów o łańcuchach dłuższych niż metan wystarczy przeprowadzić proces spalania obu substancji. W tym celu:

I. Do krystalizatora z wodą z płynem do naczyń wprowadzamy trochę gazu ziemnego. Całość podpalamy. Obserwujemy sposób palenia się gazu

II. Do parownicy wlewamy trochę nafty, podpalamy.

Obserwacje: Metan zapala się jasnym, żółtym płomieniem. Nafta nie ulega zapaleniu. Zapala się dopiero po podgrzaniu, spala się kopcącym płomieniem.

Wnioski: Węglowodory zawarte w nafcie mają dłuższe łańcuch węglowodorowe niż metan - przez to temperatura ich zapłonu jest wyższa i spalają się kopcącym płomieniem.