Podczas długotrwałego głodu organizm przechodzi na wykorzystanie kwasów tłuszczowych i ciał ketonowych jako głównego źródła energii (tzw. ketoza). Taki stan mniejsza zapotrzebowanie na glukozę i tym samym ogranicza glukoneogenezę, czyli proces syntezy glukozy z niecukrowych substratów. Takimi substratami mogą być aminokwasy pochodzące z białek mięśniowych. Aby zapobiec nadmiernej utracie masy mięśniowej podczas głodzenia organizm wykorzystuje właś

nie kwasy tłuszczowe i ciała ketonowe.