Aspidonty, które przypominały wyglądem wargatki, miały większe szanse na zdobycie pokarmu oraz były mniej narażone na atak drapieżnika, co bezpośrednio zwiększało prawdopodobieństwo ich przeżycia, przystąpienia do rozrodu i dalszego przekazywania genów. Osobniki, których wygląd nie przypominał wyglądu wargatka, były zaś eliminowane przez dobór naturalny.
Monika Śliwa
Nauczycielka biologii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
